Cytaty brytyjskich filozofów

Celem prawa nie jest zniesienie lub ograniczenie, ale zachowanie i rozszerzenie wolności.

Wszyscy ludzie są podatni na błędy; a większość ludzi jest pod wieloma względami kuszona przez namiętności lub zainteresowania.

Wstrzemięźliwość i dystans, jaki zachowują ojcowie, często pozbawiają ich synów tego schronienia, które byłoby dla nich bardziej korzystne niż setki nagan lub strof.

Jedną rzeczą jest pokazać człowiekowi, że jest w błędzie, a inną pokazać mu prawdę.

Ten, kto używa swoich słów niepewnie, albo nie wyrazi co miał na myśli, albo nie zostanie zrozumiany.

Przedkładanie występku nad cnotę manifestuje błędny osąd.

Ten, kto chce mieć u syna szacunek i wykonywanie poleceń, sam musi mieć do niego wielki szacunek.

Cnotę trudniej zdobyć niż wiedzę o świecie; a jeśli straci ją młody człowiek, rzadko ją odzyskuje.

Wiedza żadnego człowieka nie może wykraczać poza jego doświadczenie.

Zawsze uważałem czyny ludzi za najlepsze interpretacje ich myśli.

Sofistyka nadaje się tylko do tego, czynić ludzi bardziej zarozumiałymi w swojej ignorancji.

Jest tylko jedna rzecz, która wzbudza w ludziach wywrotowe pobudki, a jest nią ucisk.

Indianie, których nazywamy barbarzyńcami, wykazują znacznie więcej przyzwoitości i uprzejmości w swoich dyskursach i rozmowach /niż my/.

Bogactwo jest produktem pracy.

Stopień ekscentryczności w społeczeństwie jest proporcjonalny do zawartego w nim geniuszu, materialnego wigoru i odwagi moralnej.

Siła naszych przekonań nie dowodzi ich słuszności.

Wolność od absolutnej, arbitralnej władzy jest tak konieczna i ściśle złączona z samozachowaniem człowieka, że ten nie może ich rozdzielić, gdyż utraciłby wtedy samozachowanie wraz z życiem.

Celem prawa nie jest obalenie czy też ograniczenie, ale zachowanie i rozszerzanie wolności; jako, że we wszystkich państwach, w których żyją stworzenia zdolne do tworzenia prawa, tam, gdzie nie ma prawa nie ma wolności. Wolność oznacza wolność od ograniczeń i przemocy stosowanej przez innych, czego nie można osiągnąć tam, gdzie nie istnieje prawo; ale wolność nie polega na tym, jak się często uważa: na swobodzie każdego do robienia czego tylko zechce – bo któż mógłby być wolnym, gdyby humor kogokolwiek mógł panować nad nim? – wolność polega na swobodzie dysponowania… działaniami, majątkiem i całą swą własnością, w ramach prawa, które człowiekowi przysługują.

(…) całym celem rządu jest tworzenie prawa dla regulacji i ochrony własności oraz dla obrony wspólnoty przed agresją zewnętrzną, wszystko to zaś – jedynie dla dobra publicznego.

Nieomylnym znakiem umiłowania prawdy jest nieprzyjmowanie żadnych teorii z pewnością większą, niż pozwalają na to dowody, na których się one opierają.