Cytaty duchownych (wszystkie religie)

Nerwicę powoduje nadmiar informacji, przeciążony umysł.[...] Aby umysł mógł funkcjonować w zdrowy sposób niezbędne jest zachowanie równowagi pomiędzy aktywnością, a relaksem.

Dzieci rodzą się wolne od ambicji, od żądzy władzy, bez poczucia wyższości. Pierwotna czystość i niewinność dziecka niszczona jest przez rodziców, przez system edukacyjny, przez polityków i kapłanów.

Najpierw musisz zrozumieć, skąd wypływa pragnienie władzy. Jego źródłem jest poczucie pustki i niższości.

Trzeba zrozumieć, że ta powszechna żądza władzy wynika z poczucia wewnętrznej pustki. Dominacja nad innymi ludźmi prowadzi do pozbawienia ich godności, niszczy indywidualność i przekształca w niewolników. Człowiek spełniony nie pragnie władzy.

Dziecko zachowuje naturalne piękno, naturalną świeżość. Nie można tego powiedzieć o dorosłym. Jest zablokowany, zamrożony. Ustaje w nim swobodny przepływ energii, dlatego pojawiają się usztywnienie i obumieranie. Dorosły traci radość życia, pierwotny zachwyt i entuzjazm. Życie przestaje być dla niego owiane mgiełką tajemnicy. Osoba dorosła kieruje się racjonalnym rozumowaniem. Poezja i taniec przestają być dla niej wartościami. Życie traci smak.

Wszystkie pragnienia cię wiążą; wolność nie jest wyjątkiem z tej prostej przyczyny, że wszystkie pragnienia żyją w przyszłości.

Dopóki nie masz pozytywnego celu, twoja wolność "od" nie ma znaczenia. Powinienieś mieć też jasną świadomość tego, o co walczysz: co jest celem twojej wolności?

W świecie wewnętrznym, w wewnętrznym królestwie możesz być całkowicie wolna. A wtedy nie będziesz się czuła smutna i zbuntowana; nie ma potrzeby. Zrozum, że zewnętrzna współzależność jest koniecznością, jest nieunikniona; nic można z tym zrobić. To część prawdziwego stanu rzeczy. Zaakceptuj to. Kiedy nic nie można z tym zrobić, jedynym wyjściem jest akceptacja. Zaakceptuj to z radością, nie z rezygnacją. Zaakceptuj to! To nasz wszechświat; jesteśmy jego częścią. Nie jesteśmy wyspami, jesteśmy częścią całego kontynentu. Nie jesteśmy ego.

Wolność daje ci tylko okazję; nie jest celem sama w sobie. Daje ci po prostu możliwość robienia tego, co chcesz. Jesteś wolny i czujesz się smutny, bo jeszcze nie wykorzystałeś tej okazji.

[...] jedyną rzeczą, o jakiej należy stale pamiętać, jest pamiętanie o sobie. Nie należy zapominać o sobie. I zawsze poruszaj się z samego centrum siebie. Niech działanie płynie stamtąd, z twojego centrum istnienia, a cokolwiek zrobisz, będzie prawe.

Człowiek jest rozdarty, ponieważ przywiązany jest do swojego więzienia, a jego najgłębszą tęsknotą jest wolność. Jest wewnętrznie poróżniony.

Przychodzisz sam, umierasz sam.

[...] przez najlepszą część życia człowiek jest niszczony przez autorytarne osoby w szkołach, na uczelniach, na uniwersytetach.

Żeby być całkowicie wolnym, trzeba być całkowicie świadomym, ponieważ nasza niewola zakorzeniona jest w naszej nieświadomości; nie pochodzi z zewnątrz.

Urzędnicy cieszą się, że mają dużo teczek; dzięki nim są wielcy, specjalni. Mają władzę nad tak wieloma ludźmi; uważają, że w tych wszystkich teczkach zawarta jest ich władza nad ludźmi.

Nie traktuj tego jako faktu. To prawda, a prawda różni się do faktu. Fakt jest tym co może zrozumieć człowiek, a prawda jest bezkresna.

Ale kiedy wrzucasz nasiona do gleby, umierają one w tej ziemi i dają początek roślinom - oto organiczna jedność. Nie jest ona narzucona z zewnątrz; jedność wpisana była od początku w nasionko. Zaczyna ono kiełkować, gromadzi tysiące rzeczy z ziemi, z powietrza, do słońca, z nieba - ale jedność pochodzi z wnętrza. Najpierw pojawia się środek, dopiero potem obrzeża. W jedności mechanicznej obrzeża powstają pierwsze, centrum pojawia się później.

Prawda zawsze przychodzi w zrozumieniu. Nie jest czymś co spotykasz, jest czymś w czym wzrastasz. Poszukuj więc zrozumienia, bo im większe jest twoje zrozumienie, tym jesteś bliższy prawdy.

Każdy początek jest fałszywy, a ale trzeba od czegoś zacząć. Przez to co fałszywe, szukając po omacku, natrafisz na drzwi. Kto myśli, że zacznie tylko od właściwego początku, ten nigdy nie zacznie. Nawet fałszywy krok jest krokiem we właściwym kierunku, gdyż został dokonany, nastąpił początek. Zaczynasz iść po omacku w ciemności i dzięki temu błądzeniu znajdujesz drzwi.

Seks to jeden biegun - nieświadoma jedność; medytacja to drugi biegun - świadoma jedność. Seks to najniższy punkt jedności, medytacja to jej szczyt, najwyższy szczyt jedności. Różnią się one świadomością.

Umysł człowieka Zachodu myśli o medytacji, gdyż zagubiony został urok seksu. Gdy społeczeństwo przestaje tłumić seksualność, przychodzi medytacja, bo seks nie hamowany zabija swój własny urok i romantyzm, zabija swoją duchową stronę. Tyle jest seksu, ale nie mona już dłużej pozostawać w nim nieświadomie.