Cytaty duchownych (wszystkie religie)

Kiedy oceniamy, dotykając człowieka, staje się on jak kamień, martwy. Nasz dotyk przytępia wszystko, ponieważ wiąże się z ocenianiem. To dotyk wroga, a nie przyjaciela.

Póki czegoś nie zrobisz, nie zmienisz się, nie nabędziesz nowej perspektywy, na którą i z której będziesz patrzeć, póki nie przejdziesz do wymiaru zupełnie innego niż intelekt, odpowiedzi nie będzie. Odpowiedzi można udzielić, ale wszystkie odpowiedzi są kłamstwami. Wszystkie filozofie to kłamstwa." s. 43.

Miłość jest najbliższa wolności; jest jej progiem.

Ta tak zwana miłość łączy się z seksem, ale jest tylko przedmową. Gdy przyjdzie seks, ta miłość odpadnie. Dlatego małżeństwo zabija miłość romantyczną, i to zabija ją absolutnie. Dwoje ludzi zapoznaje się ze soba i gra wstępna, miłość, staje się niepotrzebna.

Im bardziej jesteś oddzielony - im jaśniej rozumiesz, że jesteś sam, że ona jest sama - tym większa jest możliwość wielkiego spotkania dwóch samotności, dwóch czystości, dwóch jednostek.

Ewolucja jest nieodłączna od natury człowieka, jest samą jego duszą. Ci, którzy uważają za rzecz oczywistą, że są tacy, jacy są, pozostają niespełnieni; ci, którzy sądzą, że urodzili się bez braków pozostają nierozwinięci.

Aby utrzymać kontakt z życiem, zawsze być na bieżąco, trzeba mieć niewinne serce; serce, w którym nie czai się poczucie winy. Nie istnieje inny sposób. Zapomnij to wszystko, co ci powiedziano, to wszystko, co kazano ci zrobić, i to, czego ci zabroniono. Nikt oprócz ciebie nie może o tym decydować.

Nie musisz donikąd jechać, aby poznać prawdę. Nie może ci jej dać ani Jezus, ani Kriszna, ani Budda, nie mogę ci jej dać także ja. Nie jest to towar, który można komuś podarować 🕉 .

Medytacja pozwala nam rozwijać intuicję, dzięki której wiemy, co da nam spełnienie, co nas rozwinie. Dla każdego będzie to coś innego. To właśnie oznacza słowo "indywidualista": każdy z nas jest na swój sposób wyjątkowy. A poszukiwanie i odnajdywanie swojej własnej wyjątkowości to najbardziej ekscytująca przygoda na świecie.

Bycie zwyczajnym zawiera w sobie tajemnicę prostoty.

Ludzie próbują kochać innych, nie uświadamiając sobie, że nie kochają siebie. Nie możesz dzielić się tym, czego nie masz. Możesz dawać innym jedynie to, co znajdujesz w sobie.

Jeśli czujesz się smutny, bądź smutny - bez bycia konsekwentnym, bez oceniania, czy jest to dobre, czy złe. To nie kwestia tego, czy jest to dobre, czy złe; tak po prostu jest.

Jeśli chcesz kogoś dręczyć, moralność jest najlepszym środkiem - i najłatwiejszym w użyciu. Natychmiast wzbudzasz w drugim człowieku poczucie winy. To najsubtelniejsza tortura.

Aby uniknąć bólu, społeczeństwo unika przyjemności. Aby uniknąć śmierci, ludzie unikają życia.

[...] priorytetem powinien pozostać twój własny rozwój.

Wolność to po prostu sposobność do znalezienia definicji siebie, prawdziwej, autentycznej indywidualności i radość z czynienia świata wokół siebie nieco lepszym i piękniejszym.

Choroba psychiczna pojawia się, kiedy zawodzą inne środki - alkohol, narkotyki, choroby somatyczne. Kiedy wszystkie możliwości zostają wyczerpane, człowiek popada w szaleństwo.

[Kabir]
Mówi się, że urodził się jako muzułmanin, ale został wychowany przez hinduistów. To bardzo piękne; tak powinno być. Stąd jego bogactwo. Posiadł spadek z dwóch bardzo bogatych tradycji, hinduskiej i muzułmańskiej. Jeśli jesteś tylko hinduistą, to jesteś ubogi. Jeśli jesteś tylko muzułmaninem, także jesteś ubogi. Spójrz na moje bogactwo - jestem hinduistą, muzułmaninem, chrześcijaninem, sikhem i parsem. Co więcej, jestem teistą oraz ateistą. Domagam się całego dziedzictwa ludzkości! Roszczę sobie prawo do wszystkiego; niczego nie odrzucam. Od Czarwaki po Buddę.
Cała ludzkość jest twoja, cała ewolucja ludzkiej świadomości jest twoim udziałem, ale ty jesteś bardzo ubogi. Ktoś został hinduistą; ma tylko jeden narożnik i żyje tylko na tym jednym narożniku, kaleki i sparaliżowany. Narożnik jest tak wąski, że nie jesteś w stanie się na nim poruszyć. Nie ma wystarczająco dużo miejsca. Osoba religijna domaga się wszystkiego - Budda, Mahawira, Chrystus, Zaratustra, Lao-cy, Nanak, Kabir...oni biorą wszystko. Oni są częścią mnie; są także częścią ciebie. Cokolwiek miało miejsce w świadomości człowieka, zostawiło w tobie nasionko (s. 182).

Jeśli dźwigasz w rękach kamienie, myśląc że to diamenty, nie będę ci mówił, abyś się ich pozbył. Powiem tylko „Bądź uważny i spójrz jeszcze raz!" Jeśli sam zobaczysz, że to nie diamenty, to czy będziesz musiał się ich wyrzec? Same wypadną ci z rąk. A jeśli nadal będziesz chciał je dźwigać, będziesz musiał włożyć w to duży wysiłek, będziesz potrzebował bardzo silnej woli, aby nadal je nosić. Nie możesz ich długo trzymać; gdy zobaczysz, że są bezużyteczne, pozbawione sensu, sam je odrzucisz. Kiedy twoje dłonie będą puste będziesz mógł poszukać prawdziwego skarbu. A prawdziwych skarbów nie szuka się w przyszłości. Prawdziwe skarby są tu i teraz.

Idea, że jesteśmy wyjątkowymi istotami otworzyła przepaść pomiędzy tobą a egzystencją. Ta przepaść stwarza wszystkie twoje lęki i nieszczęścia, niepotrzebną udrękę i depresję. I wszyscy tak zwani przywódcy, czy to religijni, polityczni, czy społeczni, podkreślają znaczenie tej przepaści, pogłębiają ją. Nikt nie przejawia najmniejszego wysiłku, żeby ją przekroczyć, żeby sprowadzić człowieka z powrotem na ziemię, ażeby doprowadzić go z powrotem do zwierząt, ptaków i drzew i uznać absolutną jedność z egzystencją.