Cytaty duchownych (wszystkie religie)

Posiadanie wiedzy jest karane. Poszukiwanie jest karane. Ślepota, ciemnota, posłuszeństwo są nagradzane.

Wiara jest pomostem między jednostką i tłumem, ufność łączy jednostkę z kosmosem".

Co się dzieje, kiedy walczysz z seksualnymi impulsami, z pożądaniem czy gniewem? Po prostu kierujesz energię tych uczuć do ciemnej piwnicy nieświadomości. Myślisz jednocześnie, że skoro nie dostrzegasz tych uczuć, oznacza to, że się ich pozbyłeś. Tymczasem energia wypartych uczuć przejęła zamaskowane formy. Może ona przejawiać się nawet w postaci modlitwy, miłości czy religijnych rytuałów. W istocie jest to ta sama energia. Porusza się jedynie w innych kanałach. Energia zmieniła kanały, ponieważ w rzeczywistości nie można jej odrzucić czy wyprzeć. Energię można jedynie przetransformować. [...] Nie chodzi przy tym o wyparcie zwierzęcej energii, lecz jej oczyszczenie.

Język jest potrzebny do komunikacji z innymi, nie potrzeba go do komunikacji z samym sobą. Jest on przydatnym narzędziem - najprzydatniejszym. Człowiek był w stanie stworzyć społeczeństwo, świat tylko dzięki niemu. Ale również przez język człowiek zapomniał o sobie.

Rady to jedyna rzecz na świecie, którą każdy daje, a nikt nie chce brać; i bardzo dobrze, że nikt ich nie chce, bo udzielają ich ludzie, którzy sami nic nie wiedzą - mimo że nie mają złych intencji.

Bezpieczne życie jest gorsze od śmierci

Sumienie to taka zagrywka narzucona przez innych - żeby mogli ci dyktować co jest dobre a co złe. Wymuszają na tobie działania zgodne z ich wolą, i to już od wczesnego dzieciństwa, od czasów kiedy byłeś tak niewinny, tak posłuszny, delikatny, że mogli wywrzeć na tobie wrażenie, wdrukować swoje wymagania, uwarunkować cię. Takie uwarunkowywanie nosi nazwę sumienia i zaczyna szybko dominować nad twoim całym życiem. Sumienie jest strategią społeczeństwa, która zmierza do uczynienia z ciebie niewolnika.

Człowiek nie rodzi się doskonały. Rodzi się niepełny. Rodzi się jako proces. Rodzi się w drodze, jako pielgrzym.

Człowiek taki, jaki jest, nie wystarczy. Może być kimś więcej, kimś o wiele więcej. Kimkolwiek jest, jest tylko ziarnem. Nie wie, jaki ma w sobie potencjał.

(...) odrobina inteligencji, trochę poczucia humoru, nieco kochającego serca - niewiele potrzebujesz, żeby wejść w swoją istotę.

Życie podlega nieustannym zmianom, musimy więc być tego świadomi i wiedzieć, czego się od nas oczekuje oraz jakie wyzwania stawia przed nami każda sytuacja. Inteligencja oznacza po prostu zdolność do reagowania - osoba inteligenta zachowuje się stosownie do zaistniałej sytuacji, a głupiec na każdą sytuację reaguje w taki sam sposób, opierając swoje postępowanie na naukach Buddy, Chrystusa czy Kriszny. Głupiec zawsze nosi przy sobie święte pisma, boi się zaufać samemu sobie. Inteligentna osoba zaś polega na sobie, na swoich własnych wglądach, kocha, szanuje siebie i ufa sobie. Człowiek nieinteligentny szanuje tylko innych.

Krzak róży zgodził się być słoniem: słoń zgodził się być krzakiem róży. Orzeł martwi się, jest bliski pójścia do psychiatry, bo chce być psem; a pies trafia do szpitala bo chce fruwać jak orzeł. To stało się z ludzkością. Największym nieszczęściem jest zgodzić się być kimś innym; nigdy nie możesz dojrzeć. Nigdy nie możesz dojrzeć jako ktoś inny. Dojrzeć możesz tylko jako TY. Musisz porzucić "powinieneś", musisz też przestać zbytnio przejmować się tym, co ludzie mówią.

Przychodzi w życiu taki czas, kiedy oddalasz się od dramatów i osób, które je tworzą. Otaczasz się ludźmi, z którymi się śmiejesz. Zapominasz złe rzeczy i koncentrujesz się na tych dobrych. Kochasz ludzi, którzy dobrze Cię traktują, a za pozostałych się modlisz. Życie jest krótkie, przeżyj je szczęśliwie. Upadki są częścią życia, a podnoszenie się to w istocie samo życie. Żyć to prezent, zaś być szczęśliwym to Twój wybór.

Doświadczaj wszystkiego, bądź wdzięczny, ale nie zatrzymuj się i nigdy nie oczekuj ponownie tego samego doznania, bo zamyka ci to drogę do większych doznań." s. 27.

Kiedy dwie osoby są w związku i ich oczekiwania nie są - i nie będą - spełnione, miłość natychmiast zmienia się w nienawiść. Były oczekiwania, teraz są frustracje - ale najpierw projektowały swoje oczekiwania; teraz projektują swoje frustracje. Żadna nie może dostrzec, że otoczone są własnymi nieświadomymi ideami. I cierpią.
Kiedy wyobrażały sobie miłość, ceniły tę drugą osobę, nie znając jej wcale, a teraz ją potępiają. Dlatego chcę, żebyście zapamiętali: nie miejcie żadnych oczekiwań. Kochajcie, ponieważ miłość jest waszym wewnętrznym rozwojem.

[...] miłość czyni cię wolnym od pragnień. Pragnienia wypływają z braku zadowolenia. Pragniesz, bo myślisz, że jeśli zdobędziesz jakąś rzecz, przyniesie ci ona zadowolenie.

Jeżeli jesteś przekonana o swojej wyjątkowości, rezultatem może być cierpienie. Jeżeli myślisz, że jesteś lepsza i mądrzejsza od innych, pojawia się w tobie silne ego. To ego staje się trucizną. Odgradza cię od życia. Stajesz się twarda i zamrożona. Brakuje ci ciepła i miłości. Wyjątkowa osoba nie potrafi kochać, gdyż szuka drugiej wyjątkowej osoby.

Ludzie potrafią zrozumieć rzeczy skomplikowane, ale nie są w stanie pojąć spraw prostych. Coś skomplikowanego można podzielić, przeanalizować, logicznie rozważyć, ale co zrobić z prostą rzeczą ? Nie można jej analizować, dzielić na kawałki, nie ma czego badać. Ponieważ jest to takie proste, przegapiasz to".

Dobre intencje nieświadomych ludzi bywają niezwykle niebezpieczne. Skutki działań takich ludzi są często wręcz dokładnie odwrotne do zamierzonych.

Jeśli zasmakowałeś miłości, jeśli przeżyłeś kilka chwil radości, tego niesamowitego bicia, gdy dwoje ludzi przestaje być dwojgiem… Jednak spadasz z tego szczytu raz po raz i z każdym twoim upadkiem ciemność jest o wiele większa, bo już wiesz, że istnieje światło. Już wiesz, że istnieją szczyty, że życie ma ci o wiele więcej do zaoferowania. Wiesz, że ta przyziemna egzystencja, codzienne chodzenie do biura, wracanie do domu, jedzenie i spanie to nie wszystko, że to przyziemne życie jest tylko przedsionkiem pałacu.
Jeśli nigdy nie zaproszono cię do wnętrza pałacu, jeśli zawsze mieszkałeś w przedsionku, myślisz, że takie jest życie, to jest twój dom. Pewnego razu okno otwiera się i widzisz wnętrze pałacu, jego piękno, jego wspaniałość, jego przepych. Możesz też zostać na chwilę zaproszony do środka, ale potem musisz wyjść. Wtedy przedsionek już nigdy cię nie zadowoli, stanie się ciężkim brzemieniem na twoim sercu. Teraz będziesz cierpiał, twoje cierpienie będzie wielkie.
Moje spostrzeżenie jest takie, że ludzie, którzy są bardzo nietwórczy, są bardziej zadowoleni od twórczych ludzi. Twórczy człowiek jest bardzo niezadowolony, gdyż wie, że możliwe jest wiele więcej, a się nie dzieje. Dlaczego to się nie dzieje?
Twórczy człowiek ciągle poszukuje. Nie potrafi odpoczywać, ponieważ doznał kilku przebłysków. Raz na jakiś czas okno otwierało się i ujrzał to, co poza. Jak może odpoczywać? Jak może czuć się wygodnie i przytulnie w tym przeklętym przedsionku? Wie o pałacu, widział króla, wie też, że: ‘Ten pałac należy do mnie, mam do niego prawo’. Wszystko, co trzeba zrobić, to wejść do pałacu, stać się jego stałym mieszkańcem. Tak, człowiek ten bywał w środku, ale zawsze po chwili musiał wyjść.
Im bardziej człowiek jest wrażliwy, tym większe zobaczysz u niego niezadowolenie. Im bardziej jest inteligentny, tym bardziej jest niezadowolony. Zawsze tak było.