Myśli nieuczesane

Do skoku w przepaść nie trzeba trampoliny.

Do myślenia potrzebny jest mózg, nie mówiąc już o człowieku.

Dno jest dnem, nawet jeśli jest odwrócone do góry.

Dlaczego piszę te krótkie fraszki? Bo słów mi brak.

Dla niektórych aktorów autor jest jedynie suflerem.

Dialog półinteligentów równa się monologowi ćwierćinteligenta.

Czym staje się diabeł, kiedy przestaje wierzyć w Boga?

Czym niżej upadasz, tym mniej cię boli.

Czym większy smród, tym większy wachlarz. I w polityce.

Czy za karę, że nie wierzę w duszę, nie mam duszy?

Czy wyobrażacie sobie kobietę, która dałaby swojemu oblubieńcowi opowiadać przez 1001 nocy bajki?

Czy wśród ludożerców są jarosze?

Czy surrealizm przestaje nim być, jeśli jest urzeczywistniony?

Czy pogrzebałem wszystkie nadzieje? Nie dano mi. Na pobojowisku zżarły je hieny.

Czy nagie kobiety są inteligentne?

Czy jeżeli ludożerca je nożem i widelcem – to postęp?

Czy jestem wierzący? Bóg jeden raczy wiedzieć.

Czy jest obowiązkiem człowieka, gdy znajdzie w sobie coś wartościowego, donieść o tym do najbliższego posterunku milicji?

Czy jest coś groźniejszego niż Dżyngis-Chan?
Dżyngis-Cham.

Czy hasła na sztandarze są trwałe, okazuje się w praniu.