Myśli nieuczesane

Czy człowiek nie umiejący liczyć, który znalazł czterolistną koniczynę, ma też prawo do szczęścia?

Człowieku, świat stoi przed tobą otworem, więc uważaj, byś zeń nie wyleciał.

Człowiek zwycięży! Człowieka.

Człowiek z człowiekiem się nie zejdzie, ale góra z górą zawsze.

Człowiek z człowiekiem prowadzi od wieków jeden monolog.

Człowiek we własnym życiu gra zaledwie mały epizod.

Człowiek w węższym kręgu swobodniej oddycha.

Człowiek – produkt uboczny miłości.

Człowiek – persona non grata.

Człowiek ma jeszcze tę wyższość nad maszyną, że umie się sam sprzedać.

Człowiek lubi się śmiać. Z innych.

Często farsę rzeczywistości można oddać na scenie jedynie tragedią.

Często dach nad głową nie pozwala ludziom rosnąć.

Czasem zdaje mi się, że istnienie jest powszechną halucynacją ludzkości.

Czasem wzdrygam się na myśl, że mogę w sardynce ukąsić jakiegoś Jonasza z biblii dla krasnoludków.

Czasem trzeba zamilknąć, żeby zostać wysłuchanym.

Czasem trzeba stanąć na głowie, by kopnąć kogoś na górze.

Czasem trzeba okres między przeszłością a przyszłością przeżywać w jakimś zastępczym czasie gramatycznym.

Czasem ściska nas coś w gardle, by nie dopuścić głosu serca do głowy lub vice versa.

Czasem sztywna postawa jest wynikiem paraliżu.