Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty polityczne, o polityce

pokaż wszystkie cytaty polityczne, o polityce

Strona numer 4

Oczyszczać partię uwzględniając wskazania bezpartyjnych ludzi pracy – to wielka rzecz. Da nam to poważne wyniki. Uczyni to partię awangardą klasy znacznie silniejszą niż poprzednio, awangardą mocniej związaną z klasą, awangardą mającą większe możliwości prowadzenia klasy do zwycięstwa wśród mnóstwa trudności i niebezpieczeństw.

Błędem jest brać pod uwagę tylko ludzi wybieranych, tylko organizatorów, administratorów i innych. Bądź co bądź ci wybitniejsi ludzie stanowią mniejszość. Trzeba brać pod uwagę szeregowców, masy.

Głównym warunkiem demokratycznego pokoju jest wyrzeczenie się aneksyj (zaborów) – nie w tym niesłusznym sensie, że wszystkim państwom zwraca się to, co utraciły, lecz w tym jedynym słusznym sensie, że każda narodowość, bez żadnego wyjątku, i w Europie, i w koloniach, uzyskuje wolność i możność samodzielnego zadecydowania, czy tworzy państwo odrębne, czy też wchodzi w skład jakiegoś innego państwa.

Jeśli spojrzysz na lata 60. i pomyślisz, że było więcej dobrego niż złego, jesteś najprawdopodobniej demokratą. Jeśli myślisz, że było więcej złego niż dobrego, to jesteś republikaninem.

Dla naszego bezpieczeństwa powinniśmy mieć przepisy mówiące o tym, że w żadnych mediach w Polsce, nie powinno być zagranicznego kapitału większościowego.

Ludzie skupili się na maseczkach, na testach, na kontrowersjach – słusznie czy nie – natomiast skupmy się na tym, jak działają szpitale.

Cieszymy się, że udało nam się zablokować obchodzenie urodzin Jaruzelskiego w polskim parlamencie. Cieszymy się też, że przyszło wiele ludzi, aby wyrazić swój sprzeciw wobec robienia wydarzenia publicznego i politycznego z urodzin ostatniego przywódcy komunizmu.

Były członek zespołu doradców Tuska, człowiek, któremu PO proponowała funkcję ministra finansów, były prezes zagranicznego banku, człowiek bez żadnego samodzielnego doświadczenia politycznego, który entuzjastycznie witał w Polsce międzynarodową finansjerę z JP Morgan i popierał oczekiwany przez międzynarodową finansjerę traktat CETA, człowiek który ciągle nie wyklucza w swych wypowiedziach wepchnięcia Polski do strefy euro. (…) To jest zła zmiana dla Polski. Mateusz Morawiecki być może ma kwalifikacje na bankiera czy nawet euroentuzjastycznego ministra finansów, ale nie powinien zostać premierem Rzeczypospolitej.

Być może na początku XX wieku kobiety politycznie podążały za mężczyznami. Dziś tak nie jest, czego świadectwem jest różny rozkład poparcia w obu grupach płciowych. Jednym z celów mojej kampanii było przekonanie do nas większej liczby pań. Protekcjonalne wypowiedzi temu nie służą.

Autorytet rządzących spoczywa bezpośrednio lub pośrednio ostatecznie na przemocy.

Konserwatysta to człowiek, który siedzi i myśli. Głównie siedzi.

Zdecydowaliśmy się w ciągu nadchodzących dziesięciu lat polecieć na Księżyc i dokonać innych rzeczy nie dlatego, że są łatwe, ale właśnie dlatego, że są trudne, a przez to zmuszą nas do lepszej organizacji i wykorzystania wszystkich naszych umiejętności (…).

Teraz dźwięk trąbki przyzywa nas ponownie, nie jako zew broni, choć broni nam potrzeba, nie jako zew boju, choć w boju trwamy, lecz jako wezwanie do znoszenia ciężaru długich zmagań w półmroku – rok za rokiem, „weseląc się nadzieją i będąc cierpliwymi w ucisku” – do znoszenia zmagań z powszechnymi wrogami człowieka: tyranią, biedą, chorobą i samą wojną.

O jakim pokoju myślę? Jakiego pokoju poszukujemy? Nie Pax Americana narzuconego światu przez amerykańską broń. Przemyślmy nasz stosunek do Związku Radzieckiego. Smutne, że aż tyle nas dzieli. Jednak, skoro już musimy się różnić, przynajmniej zróbmy coś, by uczynić świat bezpieczniejszym miejscem dla różnorodności, gdyż w ostatecznym rachunku wiele nas łączy. Wszyscy zamieszkujemy tę małą planetę, oddychamy tym samym powietrzem, zależy nam na przyszłości naszych dzieci i wszyscy jesteśmy śmiertelni.

Mur jest najbardziej oczywistą i widoczną demonstracją fiaska systemu komunistycznego.

Łatwo jest wygłaszać ostre przemówienia, szczególnie tym, którzy nie muszą ponosić odpowiedzialności.

Jestem przekonany, że nasz naród powinien postawić sobie za cel, aby do końca tego dziesięciolecia umieścić człowieka na Księżycu i sprowadzić go bezpiecznie z powrotem na Ziemię.

Do krajów, które mogłyby wystąpić przeciw nam, zwracamy się nie z prośbą, lecz z żądaniem: zacznijmy dążyć do pokoju zanim ciemne moce zniszczenia spuszczone przez naukowców z łańcucha popchnął ludzkość w stronę planowanej lub przypadkowej samozagłady.