Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty o szczęściu

Strona numer 2

Jest to prawie rzecz nie do uwierzenia, żeby człowiek, który posiada tyle co ja warunków do szczęścia, nie tylko nie był szczęśliwy, ale po prostu nie wiedział, dlaczego żyje.

(…) Często myślę, że trzymałem szczęście za oba skrzydła i pozwoliłem mu odlecieć.

Szukam szczęścia, a rozkosz bez szczęścia nie jest żadną rozkoszą

Szczęście jest pragnieniem powtarzalności.

Każdy pragnie być szczęśliwym; ale gdy zechcesz zrobić, ażeby wszyscy byli szczęśliwi, każdy będzie cię chwytał za ręce, jak człowiek, któremu chory ząb wyjmują...I dlatego władca musi być stanowczym...I dlatego boski mój ojciec niedobrze czynił zaniedbując chłopstwo, a bez granic ufając kapłanom...Ciężkie zostawił mi dziedzictwo, ale...dam sobie radę...U Sodowych Jezior także była trudna sprawa...Trudniejsza niż tu...Tutaj są tylko gadacze i strachopłochy, tam byli ludzie zbrojni i zdecydowani na śmierć...Jedna bitwa szerzej otwiera nam oczy aniżeli dziesiątki spokojnych rządów...Kto sobie powie: złamię przeszkodę! złamie ją. Ale kto się zawaha, musi ustąpić...

Nie myśl o szczęściu. Nie przyjdzie – nie zrobi zawodu; przyjdzie – zrobi niespodziankę.

Starać się być szczęśliwym, bo tylko tacy ludzie dają szczęście innym.

...i odrzuciłem szczęście, które samo wpadło mi w ręce...Ale czy może być szczęściem to, czego nie pragniemy?...

Oto klucz do szczęścia; nie brać rzeczy zbyt tragicznie, robić co możecie najlepszego w danej chwili, życie uważać za grę, a świat za boisko.

Najlepszy sposób osiągnięcia szczęścia – to rozsiewanie go wokół siebie.

- Nie jestem nieszczęśliwy. Tylko ludzie pozbawieni celu są nieszczęśliwi. Ja mam cel.

Widzimy szczęśliwych ludzi, których nie my uszczęśliwiamy, i to jest nieznośne!

Planowanie szczęścia innym było tym, w czym odnajdywała się najlepiej.

Szczęście pochodzi z wnętrza nas samych. Dlatego wymyślono antydepresanty; dlatego ludzie chodzą na terapię.

Trzeba być troszkę nieszczęśliwym, aby potem pojmować swoje szczęście.

Szczęśliwi, którzy nie sterani
Po burzach dotrą do przystani;
Szczęśliwszy, kto ich nie zna wcale
Lub kto rozłąką miłość studzi,
Obmową - gniew, kto nie zna mąk
Zazdrości, kogo w miarę nudzi
I żona, i przyjaciół krąg,
Kto ustrzegł dziadów swych kapitał -
Przewrotnych kart o zysk nie pytał.

Szczęście i pomyślność naszego życia zależy od użytku, jaki zrobimy z naszych namiętności.

Szczęście nie tylko samo jest chciwe, ale wystawione jest na chciwość cudzą.

Wysoko urodzeni czuli się właśnie szczęśliwymi; swego szczęścia nie musieli dopiero sztucznie konstruować, spoglądając na swych wrogów, czy wmawiać, wkłamywać go sobie (jak zwykli czynić wszyscy ludzie resentymentu); i potrafili również, jako pełni, przeładowani siłą, a zatem nieuchronnie aktywni, nie oddzielać szczęścia od działania (...) - wszystko to w całkowitym przeciwieństwie do "szczęścia" na szczeblu ludzi pozbawionych mocy, pognębionych, ropiejących od jadowitych i wrogich uczuć, u których szczęście występuje jako narkoza, ogłuszenie, spoczynek, pokój, "szabas", odprężenie umysłów i członków, krótko mówiąc: jako pasywność.

Lecz nie mogłoby być większego i fatalniejszego nieporozumienia, niż gdyby szczęśliwi, udani, mocni na ciele i duszy poczęli wątpić o swym prawie do szczęścia.