Cytaty polskich satyryków

Jak ćwiczyć pamięć, by umieć zapomnieć?

Jak będą się czuć lunatycy na księżycu?

Jadą ciemni przez własną ciemnotę, myśląc, że to tunel, który skończy się jasnością. A kuku.

Iść całe życie konsekwentnie do celu można tylko wtedy, gdy on się stale odsuwa.

Istnieją krytycy, co uważają dzieło autora za motto swej recenzji.

Istnieją ekonomiczne bodźce seksualne.

Instynkt samozachowawczy jest czasem motorem samobójstwa.

Ile słowików musi połknąć drapieżnik, by zacząć śpiewać?

Ile przepada na głowę ludności? Oto miara kultury.

Idealny kształt wszystkiego musi być ten sam.

Idealiści pragną materializacji duchów.

I złodzieje chodzą czasem w aureoli. Wcale nie kradzionej.

I wśród wróbli są orły.

I włosy stojące dęba mogą być fryzurą epoki.

I wahadło idzie z czasem.

I słowo może być kneblem.

I słowa bez pokrycia bywają wysoko notowane.

I po niektórych oklaskach należałoby umyć ręce.

I pies w stolicy szczeka centralniej.

I pielgrzymom śmierdzą nogi.