Cytaty polskich satyryków

Kropla deszczu, która pada.

Krew pokonanych zmienia często barwy zwycięzcy.

Korzystając z doświadczenia ornitologów. Żeby pisarze mogli rozwinąć skrzydła, muszą mieć swobodę korzystania z piór.

Kontyngenty szczęścia już są, tylko blankietów jeszcze brak.

Konstytucja państwa powinna być taka, by nie naruszała konstytucji obywatela.

Koniom i zakochanym inaczej pachnie siano.

Koniec współczesnej bajki: „A jeśli nie zostali zrehabilitowani, to żyją do dzisiejszego dnia”.

Koniec nekrologu: Nie umarł! Zmienił tryb życia.

Konie trojańskie mają swoich rycerzy gdzieś.

Komu język posłuszny, ten często milczy.

Komu jedzą z ręki, temu nie patrzą na palce.

Kogut opiewa nawet ten ranek, w którym idzie na rosół.

Kłamstwo nie różni się niczym od prawdy, prócz tego, że nią nie jest.

Klepsydra bandyty: „Padł na posterunku MO”.

Kiedy rodzi się pesymizm? Gdy zetkną się dwa odmienne optymizmy.

Kiedy człowiek pokona przestrzeń międzyludzką?

Każdy zawód ma swoją gwarę. Politycy narzucili ją narodom.

Każdy wiek ma swoje średniowiecze.

Każda miotła zmiata się powoli sama.

Każda krowa była kiedyś bycza.