Cytaty irlańdzkich poetów

Jest dosyć cierpienia w jednej uliczce Londynu by wykazać, że Bóg nie kocha człowieka.

Ta dziewczyna nigdy naprawdę nie żyła, dlatego też nie mogła naprawdę umrzeć.

Obowiązek to rzecz, której zawsze wymagamy od innych, a nigdy od siebie.

Człowiek wszechstronnie wykształcony to ideał nowoczesny. A umysł takiego wszechstronnie wykształconego człowieka jest czymś strasznym.

Młodzi ludzie sądzą, że pieniądze to wszystko, a gdy są starsi, to wiedzą o tym.

Kobieta będzie flirtować z jakimkolwiek mężczyzną, pod warunkiem że inni to obserwują.

Wszyscy cierpimy karę za to, czego się wyrzekamy. Każda żądza przez nas zdławiona rozpładza się w naszej duszy i zatruwa ją.

Obawiam się, że kobiety cenią okrucieństwo, po prostu okrucieństwo, wyżej nad wszystko inne. Mają wspaniałe pierwotne instynkty. Myśmy wyemancypowali kobiety, ale mimo to pozostały niewolnicami wyczekującymi swego pana. Lubią, kiedy się nimi rządzi.

Dziwię się zawsze swojej własnej osobie i swoim uczynkom. To bardzo podnosi wartość życia.

Każdy występek jest pospolity, tak samo jak każda pospolitość jest występkiem.

Kto szczerze pragnie miłości, ten przekona się, że ona czeka na niego.

(...) miłość nie ginie nigdy. Jest jak księżyc, co żyje wiecznie.

(...) nie mam zamiaru prawienia ci morałów. Harry powiedział kiedyś, że każdy, kto chce odegrać rolę niepowołanego kaznodziei, zaczyna od tego powiedzenia, a potem prędziutko łamie własne słowo.

Mamo, co nas obchodzą pieniądze? Miłość znaczy więcej niż pieniądze.

Największe idiotyzmy rzadko robimy z głupoty: właśnie "głupio robiąc", można zdziałać coś wielkiego. Największe idiotyzmy robimy z rozsądku. To jest ta różnica.

Tworzenie jest dla mnie jak podstawowa funkcja życiowa i dzięki niemu w ogóle wiem, że żyję, i dzięki niemu wie o tym, że żyję, świat; że jest miłością mojego życia, całym moim życiem; że przy nim wszystko inne jest jak woda z kałuży przy czerwonym winie, jak światło robaczków przy świetle księżyca.

Cierpienie, gdy się cierpi, nigdy się nie rozpoczyna i nigdy nie kończy, a wyłącznie trwa. Nie ma historii, przebiegu cierpienia. Cierpienie jest albo go nie ma, albo jeszcze wróci.

Lubię mężczyzn z przyszłością i kobiety z przeszłością.

Bo wywierać na kogoś wpływ znaczy to samo, co obdarzać go swoją duszą. Człowiek taki nie posiada już wówczas własnych myśli. Nie pożerają go własne namiętności.(...) Staje się on echem cudzej melodii, aktorem roli nie dla niego napisanej. Celem życia jest rozwój własnej indywidualności. Dać wyraz własnej naturze - oto nasze zadanie na ziemi. W naszych czasach człowiek odczuwa obawę przed sobą samym. Zapomniano o najwyższym obowiązku, o obowiązku względem siebie. Oczywiście ludzie są dobroczynni. Karmią głodnych, odziewają żebraków. Ale własne ich dusze marzną i cierpią głód. Ludzkość straciła odwagę. Może nie miała jej nigdy.

Największa ułomność małżeństwa polega bowiem na tym, że człowiek staje się bezinteresowny, a ludzie bezinteresowni są bezbarwni. Brak im indywidualności.