Cytaty irlańdzkich poetów

Z was, malarzy, to prawdziwi dziwacy! Imacie się wszystkiego w świecie, aby zyskać reputację, ale ledwie ją zdobędziecie, można by sądzić, że gotowiście ją odrzucić precz. To prawdziwa głupota z waszej strony, gdyż na świecie jedna tylko rzecz jest gorsza od tego, że o tobie mówią, a mianowicie, że w ogóle o tobie nie mówią.

Człowiek sentymentalny to taki pan, który dopatruje się we wszystkim absurdalnej wartości, a nie ma pojęcia o zwykłej, rynkowej cenie.

Wiesz, że to miłość, kiedy tylko chcesz, żeby ta osoba była szczęśliwa, nawet jeśli nie jesteś częścią szczęścia.

Pytania zadawałem z najlepszego ze wszystkich możliwych powodów, właściwie jedynego usprawiedliwiającego stawianie pytań: z prostej ciekawości.

Doświadczenie nie ma żadnej wartości moralnej; to tylko nazwa, jaką ludzie nadali swoim błędom.

Aby odzyskać młodość, uczyniłbym wszystko, z wyjątkiem ćwiczeń, rannego wstawania i cnotliwości.

Każdy zbawiony impuls nasyca umysł i zatruwa nas. Ciało raz zgrzeszy i wyzwala się od grzechów, gdyż czy nie jest postacią oczyszczenia. Pozostaje tylko wspomnienie przyjemności albo słodycz żal. Jest tylko 1 sposób na to, by się uwolnić od pożądania: ulec mu. Kiedy mu się opierasz, dusze ogarnia chorobliwa tęsknota za rzeczami, których sam sobie zakazuje, pragnienie tego, cm monstrualne prawo uczyniło monstrualny i bezprawnym. Powiedział ktoś że największe w świecie wydarzenia rozgrywają się w umyśle.

Ta przerażająca pamięć u kobiet! To coś strasznego!

Są tylko dwa rodzaje ludzi czarujących: ci, którzy wiedzą wszystko i ci, którzy nie wiedzą nic.

Kobiety zawsze wzbudzają nas ku arcydziełom i zawsze przeszkadzają nam w ich realizacji.

Kaprysy Doriana są prawem dla wszystkich innych, z wyjątkiem jego samego.

Czy to utopijne? Nie warto nawet spojrzeć na taką mapę świata, która nie zawiera Utopii, pomija bowiem ten kraj, na którego brzegach Ludzkość zawsze ląduje. A kiedy już tam wyląduje, rozgląda się i, widząc kraj lepszy jeszcze, rozwija żagle. Postęp to wprowadzanie w życie kolejnych Utopii.

Nic zresztą nie potęguje tak bardzo naszej próżności, jak wmawianie w nas, że jesteśmy grzesznikami.

Później jakiś wzbierający, nieznany ogień zaczął palić się w mojej piersi. Zapragnąłem poczuć ową potężną miłość, dla której jest się gotowym popełnić przestępstwo, poczuć rozpierającą żądzę ludzi żyjących pod palącym słońcem, wychylić do dna kielich z eliksirem lubieżności.

Amerykanie idą po śmierci do Paryża.

Który mężczyzna nie czuje się mile połechtany miłością, jaką wzbudził w dobrze urodzonej, pięknej i bogatej kobiecie, że aż zapomniała o przysiędze małżeńskiej, aby w jego ramionach przeżyć kilka chwil najwyższego uniesienia? Dlaczego kobiety zakochują się więc przeważnie w mężczyznach, którzy najczęściej tak mało się o nie troszczą?

Traciłem zmysły. Przeklinałem nasz piękny świat — ten raj, zamieniony przez człowieka w piekło. Przeklinałem nasze ograniczone społeczeństwo, którym kieruje wyłącznie hipokryzja. Przeklinałem naszą więdnącą religię, która sprzeciwia się każdej rozkoszy zmysłów.

Pocałunek jest czymś więcej niż pierwszym zmysłowym kontaktem dwóch ciał — to oddech dwóch zakochanych dusz. Ale morderczy pocałunek, przeciwko któremu człowiek się wzbrania i walczy, po długim okresie tęsknoty, jest czymś więcej. W swej dojrzałej słodyczy smakuje jak zakazany owoc, jest żarzącym się węglem na wargach, cierniem, który wpija się głęboko, a krew zamienia na stopiony ołów czy wrzącą rtęć.

W pocałunkach tkwiła kwintesencja miłości. Wszystko, co było w nas dobre — istotna część naszego jestestwa — nieprzerwanie spływało nam na wargi i ulatywało jak opary eterycznej, obezwładniającej, ambrozyjnej substancji.

Jedynym powodem usprawiedliwiającym pytanie, jest ciekawość.