Cytaty irlańdzkich poetów

Nie ma czegoś takiego jak moralna czy niemoralna książka. Książki są dobrze albo źle napisane. To wszystko.

Kobiety dzielą się na brzydkie i dobrze umalowane.

Pokarmem miłości jest wyobraźnia, dzięki której stajemy się mądrzejsi niż o tym wiemy, lepsi, niż to czujemy, i szlachetniejsi, niż naprawdę jesteśmy, dzięki której oglądamy życie w jego pełni, dzięki której i tylko dzięki niej możemy zrozumieć bliźnich w ich realnych i idealnych odniesieniach. Pokarmem miłości może być tylko to, co piękne i doskonałe w swoim zamyśle. Pożywką dla nienawiści może stać się cokolwiek.

Żałowanie własnych doświadczeń równa się hamowaniu własnego rozwoju.

Miłość czyni ludzi dobrymi.

Ale w przypadku artysty słabość jest co najmniej zbrodnią, jeżeli paraliżuje wyobraźnię.

W życiu nie ma naprawdę spraw wielkich i małych. Wszystko ma tę samą wagę i ten sam wymiar.

Obecnie zawsze fałszywie rozumiemy siebie, a rzadko rozumiemy drugich. Doświadczenie nie posiada wartości etycznej. Jest ono tylko mianem, które człowiek nadał swym pomyłkom.

Drogi chłopcze, ludzie, którzy kochają tylko raz w życiu, są istotnie płytcy. To, co nazywają lojalnością czy wiernością, ja określiłbym jako letarg zwyczaju albo brak wyobraźni. Wierność jest tym dla życia uczuciowego, czym spójność dla życia intelektualnego: przyznaniem się do porażki.

A ja uwielbiam londyńskie towarzystwo. I sądzę, że się ostatnio bardzo zmieniło na korzyść. Obecnie składa się ono wyłącznie z pięknych głupców i utalentowanych wariatów. Tak właśnie, jak powinna wyglądać prawdziwa socjeta.

Sądzę, że życie jest sprawą zbyt ważną, żeby o nim mówić poważnie.

A kiedyś, gdy dla portretu nadejdzie zima, on będzie ciągle tkwił tu, gdzie wiosna drży u skraju lata.

Lubimy się pozbywać tego, czego najbardziej potrzebujemy. Ja nazywam to przepaścią wspaniałomyślności.

Człowiek jest najmniej sobą, kiedy przemawia we własnym imieniu. Daj mu maskę, a wtedy powie ci prawdę

Słowa! Zwykłe słowa! Jakże są straszliwe! Jakież przejrzyste, oczywiste i okrutne. […] Jakaż w nich jest dziwna magia?...Zda się, tworzą one kształt plastyczny dla rzeczy bezkształtnych, a posiadają własną swoistą, równie miłą jak lutnia lub skrzypce muzykę! Zwykłe słowa! Jestże też coś bardziej realnego niż słowa?

Naturalność jest także pozą, i to jedną z tych, jakie znam, jedną najbardziej irytującą.

Świat nazywał go egoistą, bo nie ciągnął z niego korzyści.

Wspomnienie naszej przyjaźni jest cieniem, który towarzyszy mi tutaj, który nie ma mnie nigdy opuścić, który budzi mnie w nocy i opowiada wciąż od nowa tą samą opowieść, dopóki jej męczące nawroty nie odbiorą mi snu aż do świtu.

Były chwile, kiedy zło uważał tylko za środek do urzeczywistnienia swych wyobrażeń o pięknie.

Tajemnica zachowania młodości polega na tym, że nie należy nigdy doznawać uczuć, z którymi nie jest nam do twarzy.