Cytaty irlańdzkich poetów

Fatalne pomyłki życiowe nie są skutkiem braku rozsądku. Chwile, w których braknie nam rozwagi, mogą być najpiękniejszymi chwilami. Fatalne pomyłki życiowe są skutkiem tego, że bywamy logiczni. To ogromna różnica.

Gdy bieda włazi drzwiami, miłość wlatuje oknem.

Nie musi się przecież wypić całej beczki wina, by móc określić, z jakiego wino jest zbioru i jakiego gatunku. Po pół godzinie czytania, można z łatwością powiedzieć, czy książka jest coś warta. Temu, kto ma wyczucie formy, wystarczy nawet dziesięć minut. Komu by się chciało brnąć przez całe nudne tomisko?

W gruncie rzeczy zawsze mylnie rozumiemy siebie i z rzadka rozumiemy innych.

Ciebie będę kochać zawsze, a ty będziesz zawsze kochał miłość.

Nad wszystkimi dobrymi postanowieniami unosi się jakieś fatum: wszystkie bez wyjątku zbyt późno bywają powzięte.

Nigdy nie odkładam na jutro tego, co mogę zrobić pojutrze.

Okoliczności nie powinny zmieniać zasad.

Ubóstwiam przyjemności nieskomplikowane. Jest to ostatnia ucieczka istot skomplikowanych.

Harmonia ciała i duszy, cóż za marzenie! W naszym zaślepieniu oddzieliliśmy od siebie rzeczy i wynaleźliśmy realizm, który jest wulgarny, oraz idealizm, który jest pusty!

Niezgodność krytyków miedzy sobą dowodzi zgodności artysty z sobą.

Chcę, aby zmarli kochankowie całego świata słyszeli nasz śmiech i posmutnieli. Chcę, aby tchnienie naszej namiętności przywróciło ich prochom świadomość, popioły ich przejęło bólem.

Być dobrym znaczy być w zgodzie z sobą samym.

Religia jest jak ślepiec szukający w ciemnym pokoju czarnego kota, którego tam nie ma, i znajdujący go.

Ludzkość bierze siebie zbyt na serio. To grzech pierworodny świata. Gdyby człowiek jaskiniowy znał był śmiech, cała historia innym poszłaby torem.

Nigdy życie nie wydało mu się piękniejsze, a zło bardziej odległe.

Prawdziwie ujemną stroną małżeństwa jest fakt, że pozbawia ludzi egoizmu.
A ludzie nieegoistyczni są bezbarwni.

Nikt nie spotyka w życiu dwóch ideałów. Rzadko spotyka się jeden.

(...) najgorszą rzeczą każdego romansu jest to, że tak bardzo obdziera ludzi z romantyzmu.

W ogóle się nie żeń, Dorianie. Mężczyźni żenią się, bo są znużeni, kobiety - przez ciekawość. I obie strony doznają rozczarowania.