Cytaty angielskich poetów

Kochaj mnie szczerze, a nie zgub mnie, proszę.

Więc odrzuciła tyle świetnych partii, zerwała z ojcem, wyrzekła się kraju i bliskich - żeby słyszeć, że jest kurwą? Nic tylko płakać!

[akt IV, scena II].

Wściekają mnie rogi? Dobrze, będę bódł tymi rogami jak wściekły!

Trudna rana; kto jest uparty, panie, temu biada, którą niebacznie sam sobie gotuje, musi być szkołą.

Bo nie ma duszy tak wściekłej, tak twardej,
By jej na chwilę nie zmiękczyły pieśni.

Przykro jest widzieć jak gorliwy biedak bierze na siebie ciężar ponad siły.

Lepszy już wstyd niż morderstwo.

Ciężar trosk silniej do ziemi przygniata, kiedy cię spóźnia należna wypłata.

(...) miłość zaś jest podobna do owego gapia, co się szwenda wywiesiwszy język, szukając dziury, gdzie by mógł palec wścibić.

Nie ma miłości nie od pierwszego wejrzenia.

Troska to wróg życia.

Cnota skombinowana z urodą to za wiele szczęścia naraz - tak jakby cukier polewać miodem.

Nienawiść? Zgoda - ale okrutnik tylko do niej doda prześmiewczą wzgardę.

Miłość to czyste szaleństwo. Moim zdaniem zakochanych powinno się jak wariatów batożyć i trzymać w ciemnicy. Nie stosuje się takiej kary dlatego, że to forma obłędu jest nazbyt rozpowszechniona i sami dozorcy też bywają zakochani.

W biedzie trzeba nieraz dzielić diabli wiedzą z kim.

Poznał mnie całkiem jak ślepiec kukułkę - po brzydkim głosie.

Kto przegrywa krótko się żegna.

Kochankom nie przeszkadzają ich własne szaleństwa.

Pan Bóg strzeżonego strzeże.

Miłość jest jak dziecko - rzecz obiecaną chciałoby mieć zaraz.