Cytaty pisarzy

Bóg wie, że nie należy nigdy wstydzić się własnych łez. Są one jak deszcz obmywający pył, który zalega nasze stwardniałe serca.

Pragnąłbym gorąco dotknąć jej ust; spytać ją o coś, aby musiała rozchylić wargi. Pragnąłbym patrzeć na rzęsy jej opuszczonych w dół powiek i nie spłonąć przy tym najlżejszym rumieńcem; pragnąłbym rozpuścić jej falujące włosy, których najmniejszy loczek byłby dla mnie bezcenną pamiątką. Słowem, pragnąłbym korzystać z przywilejów dziecka, jednocześnie zaś być na tyle dojrzałym mężczyzną, abym umiał docenić szczęście, które mnie spotyka.

Była to najlepsza i najgorsza z epok, wiek rozumu i wiek szaleństwa, czas wiary i czas zwątpienia, okres światła i okres mroków, wiosna pięknych nadziei i zima rozpaczy. Wszystko było przed nami i nic nie mieliśmy przed sobą. Dążyliśmy prosto w stronę nieba i kroczyliśmy prosto w kierunku odwrotnym.

Zobaczyć osobę, którą się kocha, choćby na krótko, jest już szczęściem.

Jeśli to ma być sen, nie opuszczaj mnie, dopóki nie zasnę.

- Jak ty masz powód, żeby być wesołym? Ty, biedaku? [...] - A jaki ty masz powód, żeby być ponurym, wuju? Ty, bogacz?

Nie ma większego oszusta niż ten, kto oszukuje sam siebie.

Są książki, których grzbiety i okładki stanowią najlepszą ich część.

Roza Weneda
Wężu, kto jesteś?
Ślaz
Umarły ze strachu.

Bądź zdrów! - a tak się żegnają nie wrogi, lecz dwa na słońcach swych przeciwnych - Bogi.

Szczęśliwy, kto się w ciemnych marzeń
zamknął ciszę,
Kto ma sny i o chwilach prześnionych
pamięta...

(...) Miło przy ludziach było raz powiedzieć,
Że się kochamy, i mówić po stokroć...

Są ludzie głupi jak ty, co się trują
porównywaniem dwóch natur w stworzeniu

Opieszała zdrada
Gorsza niż wierność...

Jedna to była dusza, zrozumieć mnie mogła,
I ta nie zrozumiała...

Piramidy, czy została Jeszcze jaka trumna głucha,
Gdziebym złożył mego ducha, Ażby Polska zmartwychwstała?
- Cierp a pracuj! i bądź dzielny, Bo twój naród nieśmiertelny!
My umarłych tylko znamy, A dla ducha trumn nie mamy...

Ach! Ukrainy nie będzie!
Bo ją ludzie ci na mieczach rozniosą.

Cóż to jest los (...), co to jest los? – Głupstwo - i nie głupstwo! Bo jeżeli kładziesz na loterią, a nie wygrasz, to mówią ludzie, żeś głupi. A jeżeli wygrasz, to mówią ludzie, żeś rozumny.

A to piekielna kara niebios — życie...

[Kostryn]
Jak biedny ptaszek spod płonących dachów
W lot się puściłem...dziś obcy...nieznany
Własnej ojczyźnie, sługa w obcym kraju;
Niech to nie będzie moim potępieniem!
Ty także obca...

[Balladyna]
Co?

[Kostryn]
Ty jestes z raju.