Cytaty pisarzy

Oto prawdziwa dojrzałość, jak powiedział Valentine - dostrzeganie niesprawiedliwości i reagowanie bez względu na ryzyko. Bez względu na konsekwencje.

Niczego po sobie nie pokazuj. Emocje to słabość.

- Clary, patrz - powiedział Jace, wyrywając ją z zamyślenia.
Objął ją ramieniem, a ona uniosła głowę w chwili, gdy wystrzeliły pierwsze race i tłum zaczął wiwatować.
Fajerwerki eksplodowały fontanną iskier, a te zabarwiły chmury smugami złotego ognia jak aniołowie spadający z nieba.

Mary Wollstonecraft: "Żaden człowiek nie wybiera zła, ponieważ jest zły. On jedynie mylnie bierze je za szczęście, gdy szuka dobra".

[…] Życie wydaje mi się polegać na tym, że raz po raz wybierasz miłość, nawet jeśli wiesz, że uczyni cię słabszym, że narażasz się na cierpienie w przyszłości. Albo wcześniej. Wybór jest tylko pozorny. Musisz podjąć decyzję, czy wolisz miłość, czy życie w pustym świecie, w którym jesteś sama jak palec. A moim zdaniem to naprawdę paskudny sposób na spędzenie wieczności.

Nie pozwól, żeby inni decydowali, kim jesteś. Sama za siebie decyduj.

Większość ludzi nigdy nie poznaje prawdy. Większość nie potrafiłaby jej znieść.

Zawsze lubiła sposób, w jaki ją obejmował. Ostrożnie, ale nie aż tak delikatnie, by czuła, że on ma większą kontrolę nad sytuacją niż ona. Żadne z nich nie panowało nad tym, co do siebie nawzajem czują, i Clary się to podobało. Lubiła, kiedy jego serce tak dudniło, że czuła je na skórze, lubiła, kiedy szeptał z ustami na jej ustach.

Jesteśmy tym, czym uczyniła nas przeszłość. Możemy się zmienić, ale nigdy nie przekreślimy tego, kim byliśmy. Zapomnienie o tych wyborach nie sprawia, że znikają. Lepiej o tym pamiętaj.
~Catarina Loss.

Ty jako śmiertelnik jesteś samotny tylko przez chwilę, jeden oddech wszechświata. Moja samotność trwa wieki. Co to dla was za różnica?

Możliwe, że człowiek wyrasta też z marzeń, kiedy jego świat się rozszerza.

...jeśli ktoś się nie boi, chociaż powinien, powodem rzadko jest odwaga. Zwykle taki ktoś wie to, czego ty nie wiesz.

Każdy się czegoś boi (...). To cześć ludzkiej natury.

Hrabia! O imieniu Axel! Wojskowy! Z czarnymi włosami i niebieskimi oczami! W stanie udręki! Och, wszechświat przeszedł samego siebie. Powinien dostać kwiaty.

Na długo zanim ludzie wiedzieli o istnieniu planet, zdawali sobie sprawę, że na powierzchni nocnego nieba są jasne pęknięcia. Gwiazdy. I wiedzieli, że jedno z nich zawsze wstaje na wschodzie, przy wschodzie słońca, więc nazwali ją poranną gwiazdą, tą, która przynosi światło, zwiastunką świtu. Czy to takie złe? Przynosić światu światło?

- Faceci nie chodzą z innymi facetami do łazienki - oświadczył.
Isabelle westchnęła.
- Ukryte skłonności homoseksualne potrafią człowieka wykończyć - rzuciła mentorskim tonem.

- A my Nefilim...mamy skłonność do kochania całą duszą. Do zakochiwania się tylko raz, umierania z żalu za utraconą miłością. Mój stary nauczyciel mówił, że serca Nefilim są jak serca aniołów, które odczuwają każdy ludzki ból i nigdy się nie goją.

Nie możesz przemilczeć tego, czego chcesz, bo inaczej nigdy tego nie dostaniesz.

- Pamiętasz jak się poznaliśmy i ja ci powiedziałem, że jestem w dziewięćdziesięciu procentach pewny, że nałożenie Znaku cię nie zabije, a ty mnie spytałaś, co z pozostałymi dziesięcioma procentami?
Clary kiwnęła głową.
- Zawsze sądziłem, że zabije mnie jakiś demon - mówił dalej Jace. - Zbuntowany Podziemny, w bitwie. Ale potem zrozumiałem, że umrę, jeśli cię nie pocałuję, i to wkrótce.

Wydaje mi się, że na każdego z nas przychodzi czas, kiedy musi podjąć decyzję; kiedy musi wybierać, czy podejmie wyzwanie, czy nie.