Cytaty pisarzy

- Zostawiłaś mnie-przypominał Magnus.-Najpierw traktowałaś mnie jak zabawkę, a potem rzuciłaś. Gdyby miłość była pokarmem, umarłbym z głodu na ochłapach, które od ciebie dostawałem.

- On jest tobą zafascynowany-ciągnęła królowa. - Ale czy cię kocha? (...)
- Tak, kocha.
- A pragnie ciebie? Bo miłość i pożądanie nie zawsze są tym samym.

Jeśli ich pierwszy pocałunek w wodzie był czymś w rodzaju eksplozji, ten przypominał wybuch supernowej.

- Dobre posunięcie z tymi komplementami - powiedział Will, kiedy wyszli z kuchni. - Teraz Agatha na pewno panią polubi. Nie jest dobrze, kiedy Agatha kogoś nie lubi. Wrzuca wtedy kamyki do owsianki.

Głos krwi brata twego woła do mnie z ziemi.

Myśli są wolne i nie podlegają żadnej władzy.

- "Twarde prawo, ale prawo"
-A ja myślałam, że "Wkurzające prawo, ale elastyczne".

Póki ty istniejesz i ja istnieję, będę cię kochać.

- Popisujesz się. [...]
- [...] muszę się czasem popisać. Inaczej nikt by nie wiedział, po co mnie trzymasz.

Nowe życie, które tak starannie sobie ułożył na wzór starego, nie może trwać wiecznie, pomyślał, czując uścisk w piersi. Jego wysiłki były z góry skazane na niepowodzenie.

- Nie jestem taki. Nie będę czerpał korzyści z jego odejścia. Dlatego on musi żyć. Tylko w ten sposób można temu wszystkiemu nadać sens. Inaczej to tylko...
- Bezsensowne, niepotrzebne cierpienie i ból? Nie sądzę, żeby co pomogło, jeśli powiem, że takie jest życie. Dobrzy cierpią, źli kwitną, a wszystko co śmiertelne i tak przemija.

- Poza tym - dodał, zdejmując książkę z półki - w Instytucie mamy obowiązkowe lekcje na temat podstawowych medycznych zastosowań roślin.
- Domyślam się, że twoje lekcje to coś w rodzaju "Rzeźni nr 101" albo "Ścinania głowy dla początkujących".

Byłbym całkowicie zdenerwowany, gdyby moja kreacja została zepsuta przez demony, które nie wiedzą nic na temat mody.

Na wojnie liczy się przewaga siły, ale również przewaga wiedzy.

Ale cierpimy dla miłości, ponieważ jest tego warta.

Nigdy aż tak bardzo nie pragnąłem żyć, jak przez te kilka ostatnich miesięcy z tobą.

Przypomniała sobie plac w Paryżu, mały stolik, przy którym siedziała naprzeciwko Sebastiana, i jego słowa: "Myślisz, że potrafisz mi wybaczyć? Sądzisz, że w ogóle istnieje wybaczenie dla kogoś takiego jak ja? Co by było, gdyby Valentine wychował cię razem ze mną? Kochałabyś mnie?

Julian z uśmiechem obejrzał się przez ramię. Kiedy się tak uśmiechał, przywodził na myśl słoneczny blask, który chwilowo przybrał ludzką postać (...).

- Nie mów tak - odrzekł Aaron. - Dzisiaj coś udowodniłaś.
Tamara pociągnęła nosem.
- Niby co?
- Że Jasper wygląda lepiej z budyniem we włosach? - zasugerował Call.

Najdzielniej walczymy, kiedy niebezpieczeństwo zagraża temu, co jest nam droższe niż własne życie.