Cytaty francuskich pisarzy

Gaduła, nim coś powie, mówi najpierw przez pięć minut.

Boga może usprawiedliwić tylko to, że nie istnieje.

Aby znać człowieka, wystarczy poznać samego siebie; aby poznać ludzi, trzeba żyć pośród nich.

Abyśmy mogli być szczęśliwymi, trzeba, aby naszemu szczęściu zawsze czegoś brakowało.

Słuszne jest, abym równocześnie dawał i dostawał, przede wszystkim po to, żebym dalej mógł dawać.

Jeśli prowadzę wojnę, żeby uzyskać pokój, buduję wojnę. Pokój nie jest stanem, który można osiągnąć poprzez wojnę. (...) Gdyż pokój można osiągnąć tylko budując pokój.

Człowiek przyjmuje poważne pozy, lecz w głębi serca waha się, wątpi, doznaje rozpaczy.

Przyszłość zawarta jest w teraźniejszości.

Człowiek, żeby wzrastać, musi tworzyć, a nie powtarzać.

Kłamstwo może dawać skutki potężne.

Oto prawda o człowieku - istnieje dlatego, że ma duszę.

Ten bowiem dojdzie najdalej i osiągnie najwięcej, kto trudził się wbrew swej naturze. Gdyż najważniejsza we wszystkim jest miłość.

Wygnanie nie rozdziera człowieka. Ono go niszczy powoli.

Zamknął za sobą drzwi. Szedł ulicą wśród nierozpoznawalnego nocnego tłumu, stawiając pierwsze kroki na drodze ku zwycięstwu.
Ona pozostała sama. Patrzyła ze smutkiem na kwiaty, na książki, na to zacisze domowe, które dla niego było już tylko - dnem morza.

Człowiek jest ożywiany przede wszystkim przez siły niewidzialne. Kieruje nim Duch.

Na niewolnictwie nic nie da się zbudować poza buntem niewolników.

Ja, panujący, bardziej jestem poddany mojemu ludowi niż którykolwiek z moich poddanych – mnie.

Można cię okraść z tego, co otrzymujesz. Kto ma moc okraść cię z tego, co dajesz?

Nieodwracalność to istota tego, co minęło. Nieodwracalne są moje narodziny, bo oto jestem. Nieodwracalna jest przeszłość, ale teraźniejszość leży przed tobą, jak budulec bezładnie rzucony u stóp budowniczego, i to ty masz z niego urobić przyszłość.

Jesteś wielki ze względu na Królestwo, któremu służysz.