Cytaty naukowców

Rzecz w tym, że wszyscy genetycy umówili się, że nie będą przeprogramowywać ludzkiego DNA. Dlatego walka (o zmianę ludzkiego DNA - przyp. tłum.) nie idzie o sprawy techniczne, tylko moralne.

Mam mentalność samuraja. Wolałbym popełnić seppuku niż przegrać.

Tajemnice, raz przyjęte, stają się uzależnieniem.

Dzisiejsza nauka jest technologią przyszłości.

Wierzę w zło. Jest właściwością wszystkich, którzy są pewni swojej prawdy.

Musimy się nauczyć żyć z przeciwnościami, ponieważ wiodą one do głębszego i efektywniejszego zrozumienia.

Dwa paradoksy są lepsze niż jeden; mogą nawet podsunąć rozwiązanie.

Upraszczając to, co jest znane, fizycy zaprowadzili nas do światów w których na razie nic nie jest proste.

Nie ma wystarczająco skutecznego idioto odpornego systemu, który zwyciężyłby z dostatecznie głupią osobą.

Zachowanie pokoju, i poprawa losu wszystkich ludzi, wymaga od nas wiary w racjonalność ludzkości.

Komputer zasłuży na miano inteligentnego, jeżeli spowoduje u człowieka przekonanie, że jest człowiekiem.

Pogląd, że maszyny nie mogą sprawiać niespodzianek wynika, jak sądzę, z mitu, na który filozofowie i matematycy są szczególnie narażeni. (...) To założenie jest bardzo przydatne w wielu okolicznościach, ale zbyt łatwo zapomina się, że jest fałszywe.

Ideą komputerów cyfrowych można wytłumaczyć, mówiąc, że te maszyny są przeznaczone do wykonywania jakichkolwiek czynności, które mogą być wykonywane przez "komputer ludzki".

Czy maszyny nie mogą dokonywać czegoś, co powinno być opisane jako myślenie, ale co jest bardzo różne od tego, co robi człowiek?

"Czy maszyny mogą myśleć?" ... Nową formę problemu można opisać w kategoriach gry, którą nazywamy "grą imitacji".

Nauka jest równaniem różniczkowym, religia jest warunkiem brzegowym.

Rozumowanie matematyczne może być traktowane schematycznie jako wykonywanie połączenia dwóch obiektów, które możemy nazwać intuicją i pomysłowością.

Niechęć do przyznania, że ludzkość może mieć jakichś rywali pod względem potęgi intelektu, występuje mocniej wśród intelektualistów niż wśród pozostałych ludzi – intelektualiści mają więcej do stracenia.

Nie ma sensu być precyzyjnym w sytuacji, kiedy nie wiadomo, o czym się mówi.

W matematyce rzeczy się nie pojmuje, tylko się do nich przyzwyczaja.