Cytaty naukowców

Science fiction to świetna okazja do spekulacji na temat tego, co mogłoby się wydarzyć. Jako futuryście, daje mi to różne scenariusze do rozważenia.

Śmierć nadaje znaczenia naszemu życiu.

Niezależnie od tego, jaki problem napotykasz, czy jest to wielkie wyzwanie dla ludzkości, czy osobisty problem, istnieje sposób, aby go rozwiązać. I możesz znaleźć sposób.

Do roku 2030 dominującą rolę w naszej inteligencji będzie odgrywać jej niebiologiczna część.

Informacje definiują twoją osobowość, wspomnienia, i umiejętności.

Osoba odnosząca sukcesy niekoniecznie jest lepsza od swoich mniej udanych rówieśników w rozwiązywaniu problemów; ma jednak zdolność rozpoznawania wzorców tych problemów, które warto rozwiązać.

Muszę wybierać priorytety, nikt nie może robić wszystkiego.

Starzenie się nie jest pojedynczym procesem. To wiele różnych procesów, które powodują, że się starzejemy. Mam program, który spowalnia każdy z tych różnych procesów.

Sztuczna inteligencja osiągnie poziom ludzkości około 2029 roku. Idąc dalej, powiedzmy do 2045 roku, miliardy razy maszynowo pomnożymy naszą biologiczną inteligencję ludzkiej cywilizacji.

Nasza intuicja dotycząca przyszłości jest liniowa. Jednak rzeczywistość technologii informatycznych jest wykładnicza, a to robi wielką różnicę. Jeśli zrobię 30 kroków liniowo, dojdę do 30. Jeśli zrobię 30 kroków wykładniczo, dojdę do miliarda.

Wielu ludzi jest zbyt pewnych siebie i przesadnie skłonnych do polegania na intuicji. Wysiłek kognitywny najwyraźniej traktują jak co najmniej nieprzyjemny i próbują go w miarę możności unikać.

Nastrój chwili zależy od usposobienia i ogólnego poczucia szczęścia u danej osoby.

Jak się wydaje, większość cierpienia odczuwanego w populacji jest udziałem drobnego odsetka jej członków – wskutek chorób cielesnych lub umysłowych, nieszczęśliwego usposobienia czy też osobistych tragedii i niepowodzeń.

Kiedy zwracasz uwagę na zagrożenie, zaczynasz się martwić - a waga decyzyjna odzwierciedla siłę twoich obaw. Ze względu na efekt możliwości, obawa jest nieproporcjonalna do prawdopodobieństwa zagrożenia. Nie wystarcza ograniczenie ryzyka; żeby wyeliminować obawę, prawdopodobieństwo musi zostać sprowadzone do zera.

Daniel Gilbert i Timothy Wilson stworzyli pojęcie „chybionych pragnień”[17] (miswanting), żeby opisać złe wybory, które popełniamy pod wpływem błędów w prognozowaniu afektywnym. Jest to słowo, które powinno się znaleźć w języku codziennym. Myślenie wyrywkowe, które Gilbert i Wilson nazywają „fokalizmem” (focalism), stanowi niewyczerpane źródło chybionych pragnień. W szczególności sprawia ono, że przeszacowujemy konsekwencje płynące dla naszego przyszłego dobrostanu z poważnych zakupów lub zmian w okolicznościach życiowych.

Można o Helen powiedzieć, że "w marcu była szczęśliwa", jeśli przez większość czasu zajmowała się wtedy czynnościami, co do których wolałaby, żeby trwały, niż żeby się skończyły, niewiele czasu zabrały jej sytuacje, przed którymi pragnęła uciec, oraz - co bardzo ważne, ponieważ życie jest krótkie - niezbyt wiele czasu spędziła w stanie pośrednim, w którym jej było wszystko jedno.

Nieprzypadkowo reżimy autorytarne wywierają silną presję na niezależne media. Ponieważ zainteresowanie opinii publicznej najłatwiej wzbudzają dramatyczne wydarzenia oraz celebryci, wokół chodliwych tematów często rozpętuje się medialny cyrk.

Kiedy jest nam niewygodnie i jesteśmy smutni, intuicja zaczyna się nam wymykać.

[...] osoby inteligentne mają z reguły bogatsze wyobrażenie większości rzeczy niż osoby mniej inteligentne. Inteligencja to nie tylko umiejętność rozumowania, ale też zdolność wyszukiwania w pamięci odpowiednich materiałów i skupiania niezbędnej uwagi.

Badania nad efektami torowania zaowocowały odkryciami, które stawiają pod znakiem zapytania pogląd, jakoby ludzie byli świadomymi i autonomicznymi autorami swoich osądów i wyborów.