Cytaty angielskich filozofów

Nie masz doskonałego piękna bez pewnej niezwykłości w umiarach.

Łatwiej się w kłótnię nie wdawać, niż się z niej później wycofać.

Ludzkie zrozumienie jest jak krzywe zwierciadło, które, otrzymując promienie nieregularnie, zniekształca i zmienia kolor natury rzeczy przez wmieszanie w niej swojej natury.

Gdy człowiek na początku jest pewny, kończy na wątpliwości, a gdy zaczyna od wątpliwości, kończy na pewności.

Lekarz leczy chorobę, a zabija pacjenta.

Lekarstwo bywa gorsze od choroby.

Kto mówi wszystko, co wie, wygada także to, czego nie wie.

Kawaler jest przykrzejszy, złośliwszy, niż człowiek żonaty; mniej posiada uczuć podnoszących czułość i dotykających serca.

Dobro i zło, nagroda i kara są jedynymi motywami rozumnej istoty: są to bodźce i wodze, za pomocą których cała ludzkość jest prowadzona i motywowana do pracy.

W zdrowym ciele zdrowy duch to krótki, ale pełny opis szczęścia na tym świecie.

Tam gdzie kończy się prawo, zaczyna się tyrania.

Rząd nie ma innego celu niż ochrona własności.

Celem prawa nie jest zniesienie lub ograniczenie, ale zachowanie i rozszerzenie wolności.

Wszyscy ludzie są podatni na błędy; a większość ludzi jest pod wieloma względami kuszona przez namiętności lub zainteresowania.

Wstrzemięźliwość i dystans, jaki zachowują ojcowie, często pozbawiają ich synów tego schronienia, które byłoby dla nich bardziej korzystne niż setki nagan lub strof.

Jedną rzeczą jest pokazać człowiekowi, że jest w błędzie, a inną pokazać mu prawdę.

Ten, kto używa swoich słów niepewnie, albo nie wyrazi co miał na myśli, albo nie zostanie zrozumiany.

Przedkładanie występku nad cnotę manifestuje błędny osąd.

Ten, kto chce mieć u syna szacunek i wykonywanie poleceń, sam musi mieć do niego wielki szacunek.

Cnotę trudniej zdobyć niż wiedzę o świecie; a jeśli straci ją młody człowiek, rzadko ją odzyskuje.