Cytaty i aforyzmy Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty aktorów, aktorek

Zobacz listę aktorów, aktorek

Aktorzy, aktorki wg. narodowości

Mężczyźni to takie stworzenia poszukujące władzy, które zazwyczaj zabijają ludzi, aby dostać się na tron.

Nie lubię działać w sposób, którego ktoś oczekuje.

Dorastając zawsze czułam się jak dziwadło, zawsze było coś nie tak ze mną, bo nigdzie nie pasowałam.

Biednym jest ten, którego przyjemności zależą od zgody innego.

Za każdym razem, kiedy jestem na szczycie, widzę nowy, który chciałabym zdobyć. To tak, jakbym nie mogła się zatrzymać.

Wiem, że nie jestem najlepszą piosenkarką ani tancerką na świecie. Zdaję sobie z tego sprawę. Ale nic mnie to nie obchodzi, lubię pociągać za sznurki.

To Steven Meisel nauczył mnie, że artysta ciągle musi wymyślać się na nowo.

Nienawidzę tych, którzy zaspokajają swoje żądze, nie wydając przy tym żadnego dźwięku.

Najważniejsze jest, by umieć przelecieć to, co się chce, nie odczuwając wstydu.

Możesz osiągnąć największy sukces na świecie, lecz jeśli nie masz kogo kochać, żadna to nagroda. Poczucie spełnienia jakie czerpiesz od drugiego człowieka, zwłaszcza dziecka, zawsze będzie istotniejsze niż to, że ludzie rozpoznają cię na ulicy.

Katolicyzm nie jest religią przynoszącą ukojenie. To religia przygnębiająca. Jesteśmy wszyscy przygnieceni winą.

Jestem swoim własnym eksperymentem. Swoim własnym dziełem sztuki.

Ja chce być taka, jak Gandhi, Martin Luther King i John Lennon, ale chcę pozostać żywa.

Dorastając, nie mogłam pozwolić sobie na kupowanie wszystkich ubrań, jakie chciałam. Do dziś to wspomnienie trochę mnie męczy.

Czym się różni gwiazda pop od terrorysty? Z terrorystą można negocjować.

Bardziej interesują mnie prawa człowieka niż prawa kobiet.

Macierzyństwo, tego się zawsze najbardziej bałam. Chcę mieć dziecko i jednocześnie boję się dziecka.

Staram się odnaleźć siebie, czasem to nie jest proste.

Kochałam pracę, a zarazem jej nienawidziłam. Czułam się nielojalna wobec bliskich, kiedy praca wygrywała. Zawsze miałam poczucie winy.

Jest coś takiego w polskiej mentalności, że atrakcyjna dziennikarka, a zwłaszcza blondynka, powinna zajmować się rozmowami z celebrytami albo dyskutować o modzie lub urodzie. W moim programie pokazuję, że tak nie jest.