W gruncie rzeczy zawsze mylnie rozumiemy siebie i z rzadka rozumiemy innych.
Powieść z 1891 roku uważana za duchową autobiografię autora.
W gruncie rzeczy zawsze mylnie rozumiemy siebie i z rzadka rozumiemy innych.
Ciebie będę kochać zawsze, a ty będziesz zawsze kochał miłość.
Ubóstwiam przyjemności nieskomplikowane. Jest to ostatnia ucieczka istot skomplikowanych.
Niezgodność krytyków miedzy sobą dowodzi zgodności artysty z sobą.
Nikt nie spotyka w życiu dwóch ideałów. Rzadko spotyka się jeden.
(...) najgorszą rzeczą każdego romansu jest to, że tak bardzo obdziera ludzi z romantyzmu.
Stać się obserwatorem własnego życia znaczy uwolnić się od jego cierpień.
Bo dwa tylko istnieją rodzaje ludzi fascynujących: ci, co wiedzą wszystko, i ci, co nie wiedzą nic.