Cytaty Brytyjczyków

Lecz to nie jej ojciec dostrzegł pierwszy, że dziecko wyrosło na kobietę. Na ogół ojcowie rzadko to widzą. Ta zmiana jest zbyt subtelna, by mierzyć ją datami. A najrzadziej dostrzega ją sama dziewczyna.

Im jakiś szczegół jest bardziej błahy i śmieszny, tym bardziej zasługuje na dokładne zbadanie, a to samo wydarzenie, które, na pozór, tylko komplikuje sprawę, uważnie rozważone i umiejętnie wykorzystane, najprawdopodobniej posłuży do jej wyjaśnienia.

Głupiec zawsze znajdzie jeszcze głupszego, który go podziwia.

Oto dramatyczna chwila: słyszysz na schodach kroki człowieka, wchodzącego w twoje życie i nie wiesz co przyniesie, złą czy dobrą wiadomość.

Lepsza czysta fantazja niż gęsta mgła.

Lepiej nabyć mądrość późno, niż wcale.

(...) wolę zmagać się z angielskim prawem, a nie z własnym sumieniem.

Zbrodnia jest banałem, całe nasze życie jest banałem i nic innego nie rządzi światem jak banał.

Pokusa, aby formułować przedwczesne teorie na podstawie niewystarczających danych, jest (...) wyjątkowo zgubna.

- Tak - odparłem. - Zdecydowałem się żyć z mojego intelektu.

- Muszę wyznać, że nie nadążam za panem.
- Nie oczekiwałem tego; spróbuję wyłożyć to jaśniej. Większość ludzi, kiedy przedstawi im pan ciąg wydarzeń, powie, co po nich nastąpi, bardzo jednak niewielu jest takich, którzy, znając wynik, potrafią na drodze wnioskowania odtworzyć prowadzące do niego kroki. To właśnie nazywa się władzą rozumowania wstecznego, czyli analitycznego.

Z reguły im dziwniejsze coś się się zdaje, tym mniej tajemniczym w rzeczywistości okazuje się być.

Ciężko patrzeć, jak walą się w gruzy wszystkie zamki, a jednocześnie nie czynić nic, by je uratować.

- Myślę, że... - powiedziałem.
- Pozwól, że to ja będę myślał - rzucił niecierpliwie Scherlock Holmes.

Ten świat jest zły, ale nigdy nie bywa gorszy niż wtedy, gdy przemyślny człowiek używa swego sprytu do popełnienia zbrodni

W bezbarwnym kłębku życia wije się szkarłatna nić morderstwa, a naszym zadaniem jest wysupłać ją, odzielić i zbadać każdy jej cal.

Umysły, charaktery, dusze - im człowiek dłużej żyje, tym wyraźniej widzi jak się od siebie różnią.

Każdy problem staje się dziecinnie prosty, kiedy zostanie objaśniony.

Od dawna powtarzam, że kiedy wykluczy się niemożliwe, wówczas to co pozostaje, choćby najbardziej nieprawdopodobne, musi być prawdą.

Według mojej teorii, człowiek jest w swoim rozwoju odbiciem łańcucha własnych przodków. Skłonność ku dobru lub złu wynika z wpływu dziedziczności. Człowiek jest jak gdyby esencją swego rodu.