Cytaty i aforyzmy ❤ Ulubione (0) Kategorie Autorzy Profesje Narodowości Najlepsze Cytaty losowe Szukaj

Cytaty życiowe, o życiu

Strona numer 71

Podejdź do walki jak do idei opanowania woli. Zapomnij o zwyciężaniu i przegrywaniu; zapomnij o dumie i bólu. Pozwól przeciwnikowi by zadrasnął ci skórę, a ty wedrzesz się w jego mięso; pozwól mu by wdarł się w twoje mięso, a ty połamiesz mu kości; pozwól mu połamać ci kości, a ty odbierzesz mu życie. Nie troszcz się o swoje „wyjście cało” – złóż przed nim swoje życie.

Nie zastanawiaj się kto ma rację, kto się myli, ani kto jest lepszy czy gorszy. Nie bądź ani za, ani przeciw.

Naucz się wstrzymywać zadawanie ciosów, aż będziesz mógł dosięgnąć przeciwnika.

Musimy zaskoczyć przeciwnika i uchwycić moment jego bezradności.

Mieszaj i zmieniaj swoje sparowania tak, by przeciwnik nie mógł ułożyć planu ataku.

Jeśli tracisz pieniądze, nic nie tracisz. Jeśli tracisz zdrowie, coś tracisz. Jeśli tracisz spokój, tracisz wszystko.

Jeśli spędzasz zbyt wiele czasu myśląc o czymś, nigdy tego nie dokonasz.

Bądź jak woda – przystosowuje się do każdego naczynia, a może zniszczyć skałę.

Mniej dzwońcie, więcej płaćcie. A jak już dzwonicie, to mówcie krótko i na temat.

Ale mimo tych przechwałek to Markus Wolf i jego towarzysze przegrali zimną wojnę.

Obywatele, uwaga: tam, gdzie politycy domagają się praw dla obywateli, tam często dbają wyłącznie o siebie.

Życie nie jest koniecznie, konieczna jest podróż.

Życie jest chwilą wieczności.

Trzeba żyć, a nie tylko istnieć.

Przyjaciel jest bardziej konieczny niż ogień i woda.

Najlepszą wagą do mierzenia przyjaźni jest nieszczęście.

Milczenie w odpowiednim momencie jest ważniejsze i lepsze od wszelkich słów.

Kto uciechom Wenery zbyt trwożnie się broni, grzeszy równie jak drugi, co ją nadto goni.

Jeśli przeciwnik popadł w gniew, mądry pozwala sporowi wygasnąć.

Czy naprawdę pytasz jaki powód skłaniał Pitagorasa do niejedzenia mięsa? Zastanawiam się raczej przez jaki przypadek oraz w jakim stanie świadomości musiał być pierwszy człowiek, który swoimi ustami posmakował rozlanej krwi i wbił swoje zęby w mięso nieżywego stworzenia, zastawił stoły martwymi, cuchnącymi ciałami i miał czelność nazwać jedzeniem i pożywieniem części, które jeszcze chwilę wcześniej krzyczały i płakały, poruszały się i żyły. Jak oczy mogły znieść widok rzezi, gdy podrzynane były gardła i zdzierana skóra, a kończyny odrywano od kończyn. Jak jego nos wytrzymać mógł ten zapach? Jak to się stało, że nieczystości nie odebrały mu smaku, gdy ten miał kontakt z ranami, wysysając ich soki oraz serum ze śmiertelnych ran? I z pewnością nie są to lwy czy wilki, które zjadamy w odruchu samoobrony – wręcz przeciwnie – ignorujemy to i zarzynamy niewinne, oswojone istoty, które nie posiadają żądeł ani kłów, którymi mogłyby nas zranić. Z powodu kawałka mięsa pozbawiamy ich słońca, światła, całej życiowej ewolucji, do której mają prawo poprzez narodziny oraz życie.