Wątpienie to zdrajca, który zwycięstwo często z rąk wydziera, kiedy nas trwoga odwodzi od próby.
Tak ponurego dnia i tak pięknego, jak żyję, nigdy jeszcze nie widziałem.
Kto często powtarza te same kłamstwa, sam zaczyna w nie wierzyć.
O, gdyby moja była ziemia cała...
[akt I, scena I w przekł. S. Barańczaka].
Bóg mi świadkiem, kocham ją,
i z tego kochania
nauczyłem się nawet rymować
i melancholizować.
Hermia:
Może im deszczu brakło; jak go łatwo
Wylać by mogła burza moich oczu!
(...) więcej wody, niźli młynarz widzi,
Przez młyn przepływa (...).
Miłość jest marą. Miłość jest szatanem.
Nie ma złego anioła oprócz miłości.