Cytaty poetów

Lepiej by mi było wcale cię nie mieć niż cię tak teraz tracić.

Wielka mi rzecz: stos!
Ten jest heteryk, kto ogień roznieca,
Nie ten, co płonie.

Sława, za którą gonimy za życia niechaj na grobach zapisanych żyje i głosi czyny wbrew martwocie śmierci.

Cóż warta pamięć, co trwa tylko chwilę?

Nie łów na wędkę melancholii kiełbi,
Które wiadome są u błazna we łbie.

(...) równie chorzy są ci, którzy się przejadają,
jak i ci, którzy głodują. Nie jest mierną
radością znać miarę - nadmiar prędko
siwieje, a umiar żyje dłużej.

Ten nagrodzony, kto zadowolony.

Ten świat jest cudny! Któż będzie tak durny,
Aby nie poznał w tym wszystkim oszustwa?
A któż tak śmiały, by prawdę ujawnić?
Zły świat - zło na nim będzie się rozpleniać,
Gdyż tylko w myśli wolno zło oceniać.

Miłość to duch jest, z ognia stworzon cały (...).

Więcej niż życie zgon człowieka waży.

Posiew z posiewu, czar się z czaru rodzi
Kto był spłodzony, ten niech sam też płodzi.

Zamknij - że piękność na ile chcesz kłódek,
Miłość zdobędzie warowny jej gródek.

Kresem podróży jest spotkanie kochanków.

Gdyby niedolą taką rozum rządził
I ja bym boleść mógł w granicach zamknąć.
Gdy niebo płacze, czy nie ma wylewów?
Gdy ryczą wiatry, nie szaleje morze,
Nie grozi niebu wzdętych fal gardzielą?
A ty mą rozpacz chcesz rozumem rządzić?

Tam słońce dla mnie, gdzie twarz twoją widzę.

Nie żądam przysiąg, daj słowo mi twoje;
Kto łamie jedno, zgwałci i oboje.

Raz ożeniony — niech świat, co chce, gada —
Na przekór światu zatrzymam, co moje.

Do naszej prośby niełatwo się przychyl;
Bądź jak dziewczyna, mów "nie", a bierz wszystko.

Jak czarną duszę człowiek nieraz zdoła
Chować pod jasną postacią anioła!
Jak często zbrodnia, strojna pozorami,
Płaszczykiem cnoty zwiedziony świat mami,
I w słabe swojej pajęczyny nici
Godność, powagę i władzę uchwyci!

Jedynym biednych lekarstwem - nadzieja.