Cytaty angielskich poetów

Jeśli się nie przerazi, to się z niego uśmiejemy; jeśli się przerazi, to uśmiejemy się tym bardziej.

Wolę wydać się już źle wychowany niż sprawić komuś kłopot.

Prawda w końcu zawsze wychodzi na jaw.

Kto nie pochwali dobrego uczynku, do stu następnych odbiera ochotę.

Milczenie jest godne tylko w wędzonym wołowym ozorze i w pannie, która wyjść za mąż nie może.

Co za radość! Będę go gnębił, będę go dręczył. Co za radość :)

Wierność, ta cnota sług dawnego świata, kiedy poczucie powinności było stokroć ważniejsze niż wszelka nagroda!

Wszyscy zakochani zamiast się spóźniać, przychodzą przed czasem - tak im się śpieszy do spełnienia pragnień.

W mózgach kochanków i szaleńców kipi nadmiar fantazji, tworzącej złudzenia w tempie, za którym nie nadąży rozum.

Kto się swemu słowu raz sprzeniewierzył, ten złamie je znowu.

Pośpiech w konkluzjach jest śmiertelnym grzechem. Ołów mknie, jeśli wystrzelić go z działa.

O pięknie decyduje oko, nie język, który je zachwala.

W małżeństwie tak śpisz, jak sobie pościelesz.

Uczciwość znaczy więcej niż uroda.

Wątpienie to zdrajca, który zwycięstwo często z rąk wydziera, kiedy nas trwoga odwodzi od próby.

Capuletti: (...) Ledwie czternastu lat wysnuła przedzę,
Parę jej wiosen jeszcze przeżyć trzeba,
Nim małżeńskiego zakosztuje chleba.

Parys: Z młodszych bywały nieraz szczęsne matki.

Capuletti: Lecz prędko więdną przedwczesne mężatki.

Tak ponurego dnia i tak pięknego, jak żyję, nigdy jeszcze nie widziałem.

Grzech twój jest rzemiosłem, a nie przypadkiem.

Kto często powtarza te same kłamstwa, sam zaczyna w nie wierzyć.

O, gdyby moja była ziemia cała...
[akt I, scena I w przekł. S. Barańczaka].