Cytaty pisarzy science fiction

Dotrzymałem słowa. Udałem się między Cienie i znalazłem rasę obrośniętych sierścią stworzeń z kłami i pazurami, nieco człekopodobnych i o inteligencji studentów pierwszego roku - przepraszam was, moi drodzy, ale mam na myśli to, że byli lojalni, oddani, uczciwi i zbyt łatwo dający się omamić takim łajdakom, jak ja i mój brat. Czułem się jak ludożerca.

Bóg, ten prawdziwy, z Biblii, którego wielbimy (...), szuka nas. Biblia nie jest niczym innym jak kroniką jego szukania człowieka, nie szukania Boga przez człowieka.

Popełniasz błąd, Eryku, uważając się za kogoś niezbędnego. Cmentarze są pełne ludzi niezastąpionych.

Przeczucia grały w berka w grotach mojego umysłu, a żadnego z nich nie zaprosiłbym na obiad.

- Karl, jesteś złym człowiekiem.
- Mówi się "cynicznym".

Nie pamiętam, żebym kiedyś pragnął wielkości samej w sobie. To tak, jakbym chciał być inżynierem zamiast coś zaprojektować. Albo być pisarzem zamiast pisać. Byłbym wtedy produktem ubocznym, nie rzeczą samą w sobie. To tylko zaspokaja próżność.

(...) nawet lustro nie pokaże ci ciebie, jeśli nie zechcesz siebie zobaczyć.

Nikt nie kradnie książek, oprócz przyjaciół.

Oto życie: zaufaj komuś, a zostaniesz zdradzony. Nie zaufaj, a sam siebie zdradzisz. Jak większość moralnych paradoksów, i ten stawia człowieka w pozycji nie do obrony.

- Jaki człowiek, który przeżył więcej niż dwadzieścia lat pragnie sprawiedliwości,(...)? Ja osobiście miłosierdzie uważam za znacznie bardziej atrakcyjne. Wybaczające bóstwo zawsze u mnie wygrywa.

Za żadną cenę nie powinniśmy się rozdzielać! Musimy pozostać razem, albo jesteśmy zgubieni!!

– Szkoda, że nie wieje przez cały czas!
– Byłoby znacznie gorzej, gdyby zaczął wiać w przeciwnym kierunku!

– Nigdy nie traćcie okazji do największego wysiłku.
– Nigdy nie pogardzajcie wysiłkiem, bo każdy jest pożyteczny.
By stosować te zasady w praktyce, mocne muszą być ciało i duch.

Wtedy najmłodsi uklęknęli pod Krzyżem Południa, jak to czynili przed krzyżem w kaplicy, i z całej duszy modlili się do wszechmogącego Stwórcy tych niebiańskich cudów, by zechciał dodać im nadziei.

Wielokrotnie przelewał cudzą krew, a teraz jego krew płynęła, by oczyścić jego przeszłość.

Oni darowali ci życie, kiedy zasługiwałeś na śmierć! Przecież nie odebrano ci całego człowieczeństwa! Uczyniwszy tyle zła, musisz zwrócić się ku dobru! Pomyśl, do jak okropnej zbrodni przyłożyłbyś rękę!

Lepiej nie szukać okazji, niż ją prowokować.

Przeszedłszy burzliwą młodość, marzył o spokoju.

Noworoczne życzenia składane w rodzinnym gronie. Nadzieja, którą cieszą się serca, dla nas to wszystko nie istnieje. Czy ktokolwiek z nas ośmielił by się powtórzyć dziś te słowa: „Życzę ci pomyślnego roku!” słowa, których nie sposób wymówić bez radosnego uśmiechu. Czy pozostał nam jeszcze nie rok, ale choć jeden dzień życia?
Pomimo to bosman zbliżył się do mnie ze szczególnym wyrazem twarzy i rzekł:
- Panie Kazallon, winszuję panu.
- Czy nowego roku?
- Nie, tylko rozpoczynającego się dnia, bo dziś będziemy jedli po raz ostatni w życiu.

- Przynajmniej wasi zmarli są tam bezpieczni od rekinów.
- Tak - odparł poważnie kapitan - od rekinów i od ludzi!