Cytaty amerykańskich pisarzy

- Jeden z nich przypomina ciebie.
[...]
Win przyjrzał się zdjęciu.
- Ten człowiek jest bardzo przystojny, ale brak mu mojego wyczucia stylu i uderzająco dobrej prezencji.
- Nie wspominając o skromności.
- Nic dodać, nic ująć.

Grunt to lubić to, ci robisz. Wybór zawodu jest najważniejszą decyzją w życiu, ważniejszą od wyboru żony. [...] Ktoś powiedział, że możesz mieć dość ludzi, ale nigdy pracy, którą kochasz.

- Twierdzisz, że to cię nie zmieniło - rzekł Myron. - Ale czy przed tamtym dniem ją kochałeś?
- A kto mówi, że jej nie kocham?- odparł z kamienną twarzą Win.

Rób, co możesz. Ratuj świat osoba po osobie.

Jeśli worki pod twoimi oczami zrobią się jeszcze trochę cięższe, będziesz musiał zapłacić za nadbagaż na lotnisku.

Nasi nieszczęśliwi, biedni rodzice wmawiają nam, że możemy osiągnąć szczęście jedynie wtedy, gdy postanowimy żyć dokładnie tak jak oni.

Nadzieja, jak wiedział Broome, może być wspaniałą rzeczą. Może także każdego dnia niszczyć cię na nowo. Nadzieja może być najokrutniejszą rzeczy na świecie.

Przypomniał sobie stare powiedzonko związane z reklamami proszków do prania, które usuwają plamy krwi: jeśli masz krew na ubraniu to może pranie nie jest twoim największym zmartwieniem.

- To twój Rzeźnik, Mickey. Dlatego chciała, byś zobaczył to zdjęcie. - Potem Łysy, czyli Dylan Shaykes, skierował się do szklanych drzwi kościoła i spojrzał na swojego ojca siedzącego w pierwszej ławce. - Każdy z nas ma swojego Rzeźnika.

Natura jest ważniejsza niż wyrachowanie.

...większość rodziców stara się jak może. Jeśli popełniają błędy, to dlatego że za bardzo się starają. - wypowiedź ojca Myrona Bolitara.

Żałoba niszczy, pochłania wszystko. Jednak tylko odwiedza przyjaciół, nawet najbliższych. U rodziny pozostaje na dłużej, zapewne na zawsze, ale zapewne tak powinno być.

(...) wspomnienia bolą, a najbardziej te dobre.

Dziecko przychodzi na świat zaprogramowane. Tego właśnie dowiadujemy się jako rodzice: że nasze dziecko jest tym, kim jest, tym, czym jest, i że my, rodzice, w bardzo dużym stopniu przeceniamy nasz wpływ na to, kim się stanie.

(...) - Na dobrą sprawę tym się tu zajmujemy. Dedukowaniem. Niektóre diagnozy są łatwe. Do innych dochodzimy na podstawie dowodów. Czytał pan powieści z Sherlockiem Holmesem?
- Oczywiście.
- Powiedział on, że nie wolno wysnuwać teorii, nie mając w ręku faktów. Wówczas bowiem nagina się je do teorii, a nie teorię do nich. Chybione diagnozy to w dziewięciu przypadkach na dziesięć skutek zignorowania tej reguły Sherlocka.

(...) - Zatem niespodziewana wizyta w Montauk byłaby nieracjonalna.
- Całkowicie.
Kat wyciągnęła rękę.
- Więc dlaczego pojadę tam z samego rana?
Stacy podała jej kartkę z adresem.
- Ponieważ serce nie przejmuje się tym, co jest racjonalne.

Pamięć stawia żądania, których czasem nie można zaspokoić. Jest ułomna, bo koniecznie chce wypełniać białe plamy.

Człowiek tak wiele ukrywa. Swoje serce. Swoją prawdziwą naturę. Ta fasada staje się nie tylko okrutną rzeczywistością. Staje się więzieniem.

Ojciec Jeremiaha nauczył syna wszystkich możliwych technik przetrwania w ekstremalnych warunkach, lecz najważniejszą radą było stwierdzenie ,,możesz ufać naturze, ale nie człowiekowi``.

Wiedziała jednak co nieco na temat słabości ludzkiej natury. Znów przyjdzie niepokój. Musi tak być. Smutek, strach, namiętność, najmroczniejsze tajemnice – nic nie trwa wiecznie. Może jednak jeśli nabierze powietrza w płuca i wstrzyma oddech, to uczucie pozostanie z nią, przynajmniej jeszcze przez chwilę.