Cytaty filozofów

Czyż nie jest prawdziwie szlachetny ten, kto się nie smuci, choć się na nim ludzie nie poznali?

Czyż jedynie urząd piastując można rządy sprawować?

Człowiek szlachetny stara się, by inni byli dobrzy. Prostak czyni odwrotnie.

Człowiek szlachetny nie szafuje obietnicami, lecz czyni więcej niż przyrzekł.

Człowiek szlachetny kieruje się sprawiedliwością. Człowiek mały – korzyścią.

Człowiek potyka się nie o góry, a o kretowiska.

Człowiek cnotliwy dobre wypowiada słowa, ale nie zawsze ten, kto dobre powiedział słowo, jest cnotliwy.

Czego sam nie pragniesz, nie czyń drugiemu.

Ci, którzy się uczą, podobni są do roślin. Zdarza się bowiem, że roślina zakiełkuje, ale nie rozkwitnie; zdarza się też, że zakwitnie, ale owocu nie wyda.

Cieśla, który chce dobrze robotę wykonać, musi wpierw naostrzyć swe narzędzia.

Brakiem odwagi jest wiedzieć, co prawe, lecz tego nie czynić.

Błędy człowieka szlachetnego są jak zaćmienie słońca lub księżyca. Wszyscy je widzą.

Bez znajomości siły słów nie sposób poznać ludzi.

Jeśli znasz odwieczną Miłość, która Cię stworzyła,
to wiesz także, że w Twoim wnętrzu mieszka dusza nieśmiertelna.

Jakże często źle użyte słowa prowadzą do błędnych myśli!

Dążenie do indywidualnego szczęścia w granicach określonych przez zasady społeczne, jest podstawowym warunkiem do osiągnięcia szczęścia przez całe społeczeństwo.

Każda przyczyna tworzy więcej niż jeden skutek.

Idealna forma wiersza, eseju, czy fikcji powstaje, kiedy pisarz rozwija się spontanicznie.

Jeżeli pojedyncza komórka może, pod wpływem pewnych czynników, stać się człowiekiem na przestrzeni dwudziestu lat, to nie ma nic niedorzecznego w hipotezie, że pod wpływem innych czynników komórka może, w ciągu milionów lat, dać początek rodzajowi ludzkiemu.

Obecna opinia, że nauka i poezja są przeciwstawne, jest złudzeniem.