Cytaty filozofów

Kto stara się ludzi ująć zręcznymi słowami, ten często bywa znienawidzony.

Kto służąc panu często go napomina, ten w niełaskę popadnie.

Kto się z godnym człowiekiem zwiąże, ten go zawsze będzie mógł szanować.

Kto się nie waha czynić wielkich obietnic, temu trudno przyjdzie się z nich wywiązać.

Kto ostro sobie samemu błędy wyrzuca i nieskory jest do ganienia innych, ten oddala od siebie niezadowolenie.

Kto nie potrafi spoglądać daleko, ten ma kłopoty blisko.

Kto lubi dobrze jeść, może z głodu umrzeć.

Kto ku korzyściom czynem każdym zmierza, ten niezadowolenie wielu wzbudzić musi.

Kto dostrzegłszy zysk o prawości pomyśli, kto w niebezpieczeństwie gotów życie ryzykować i kto po latach nie zapomina o swych przyrzeczeniach, ten jest człowiekiem doskonałym.

Kiedy staje się oczywiste, że cele nie mogą zostać osiągnięte, nie dostosowuj celów, dostosuj działania.

Każdy potrafi skarg wysłuchać. Kto jednak zdoła sprawić, by skarg nie było?

Jeśli nie będziesz nauczał kogoś, kto na to zasługuje, zgubisz człowieka. Jeśli nauczasz kogoś, kto na to nie zasługuje, trwonisz tylko swą wiedzę.

Jeśli dobrem odpłacasz za zło, czym za dobro się odwdzięczysz?

Jeśli coś wiesz, przyznaj, że wiesz. Gdy zaś czegoś nie wiesz, przyznaj, że nie wiesz. Oto prawdziwa wiedza.

Jak mógłbyś śmierć poznać, gdy jeszcze życia nie znasz?

Jak mógłbyś duchom służyć, gdy jeszcze ludziom nie potrafisz?

Gdy władca na urzędy wynosi prawych, a oddala od siebie nieprawych, wówczas lud staje się uległy. Gdy zaś wynosi on na urzędy nieprawych, a oddala od siebie prawych, wówczas lud uległy nie będzie.

Gdy władca szanuje obyczaje, łatwo mu ludem kierować.

Gdy widzisz mędrca, myśl o tym, by mu dorównać. Gdy widzisz tego, komu brak rozsądku, zastanów się nad sobą samym.

Gdy śmierć nadchodzi, ptak smutno śpiewa, a człowiek dobre wypowiada słowa.