Cytaty rzymskich filozofów

Z życiem jak ze sztuką w teatrze: ważne nie jak długo trwa, ale jak zagrana.

Z bliska zazwyczaj lęk jest mniejszy.

Wszystkich zrównuje proch; rodzimy się nierówni, równi umieramy.

Wielki jest człowiek, który w bogactwie żyje tak, jakby był ubogi.

Wiele zwierząt przewyższa nas wdziękiem.

W walce schodzi się na poziom przeciwnika.

Wędrowiec idący drogą dochodzi do jakiegoś końca: tylko błądzenie nie ma kresu.

U przyjaciół wszystko jest wspólne.

Tym więcej pragniemy, im więcej przypadło nam w udziale.

To dusza czyni ludzi bogatymi.

To, co zdobyliśmy z największym trudem, najbardziej kochamy.

Tłum depce leżącego.

Szczęśliwym nie jest ten, kto wydaje się innym, lecz ten, kto sam się za takiego uważa.

Ręka rękę myje.

Przyjaźń zawsze jest pożyteczna, a miłość często szkodliwa.

Przeciwności losu uczą mądrości, powodzenie ją odbiera.

Prawda nie lubi czekać.

Praca jest powołaniem najlepszych.

Pośród wielu nieszczęść uczymy się sztuki milczenia.

Porywczość jest grzechem niedojrzałości.