Cytaty polskich duchownych rzymskokatolickich

Jedną z najbardziej bolesnych form zdrady jest skazanie człowieka pracy na pracę bez sensu.

Im wyższa wartość, tym większa swoboda jej uznania.

Heroizm to podstawowa barwa ludzkiej egzystencji.

Gdy człowiek nie wie, co zrobić, sumienie mówi mu tylko jedno: „szukaj”.

Ewangeliczne budowanie nadziei nie na tym polega, żeby odsłonić przed człowiekiem nieznaną przyszłość, ale na tym, by pokazać człowiekowi tego, w kim może złożyć swe nadzieje.

Dobro nie istnieje inaczej, jak tylko jako konkretna dobroć i wolność konkretnego człowieka.

Dialog oznacza, że ludzie wyszli z kryjówek, zbliżyli się do siebie, rozpoczęli wymianę zdań. Początek dialogu – wyjście z kryjówki – jest już dużym wydarzeniem. Trzeba się wychylić, przekroczyć próg, wyciągnąć rękę, znaleźć wspólne miejsce do rozmowy.

Czy nie ma jakiejś analogii między marksistowskim uwielbieniem dla klasy robotniczej, a uwielbieniem niektórych chrześcijan dla „narodu”?

Co to jest nic? Pół litra na dwóch.

Czym jest tradycja? Przede wszystkim nie jest rupieciarnią, w której od czasu do czasu można znaleźć jakiś skarb.

Człowiek czasami nie wie, co w nim samym jest wiarą.

Czasem się śmieję, że jestem najpierw człowiekiem, potem filozofem, a dopiero potem księdzem.

Co to znaczy, że Chrystus „odkupił” świat? To znaczy, że On kupił całe stworzenie dla siebie. Żeby zrozumieć los tego świata, trzeba rozumieć los Właściciela: życie – śmierć – Zmartwychwstanie.

Być zniewolonym znaczy zawsze: być samotnym.

Bycie sobą nie może być zbudowane tylko na aktach bohaterstwa. Jestem sobą także w moim grzechu, w mojej skończoności, w mojej winie!

Bóg nas znalazł, zanim my znaleźliśmy Boga.

Bóg jest Miłością – to znaczy, że Bóg jest tym gniazdem człowieka, w którym czeka na niego oswojone szczęście.

Bo jeśli nie przeszedłeś przez próbę smutku, nie zdobędziesz doświadczenia radości z tego, co wynikło z bólu.

Błogosławieństwa są pieśnią, którą śpiewa Bóg chwaląc swoje stworzenie.

Ateizm często pokazuje nam, że wierzymy nie w Boga prawdziwego, a w bożka.