Cytaty aktorów, aktorek

Uwielbiam kino, ale jako widz. Praca na planie filmowym nigdy mi nie odpowiadała. Nie można wziąć odpowiedzialności za to, co się robi. Nawet jeśli się dobrze zagra, kiedy się człowiekowi wydaje, że dał z siebie wszystko, to są jeszcze inni - reżyser, montażyści. Czasami się napracujesz, a film jest do kitu.

Trzeba znać swoją wartość. Ale niewiele ona znaczy, jeśli się nie wie, że najważniejszą rzeczą w naszym zawodzie jest powołanie.

Człowiek naprawdę radosny potrafi odnaleźć blaski w szarej, a nawet czarnej rzeczywistości, nasycając ją barwą. Potrafi dziękować i cieszyć się tym, co ma, nie tęskniąc za tym, czego nie udało mu się osiągnąć.

Człowiek leniwy także do niczego nie dojdzie, ale z o ile mniejszym trudem.

Z kabaretem nie miałem początkowo nic wspólnego. Ale zadzwonił do mnie Edward Dudek Dziewoński i zapytał, czy bym się nie zgodził u niego zagrać. Nie zgodziłem się oczywiście. Uważałem, że się na tym nie znam, estrada to była dla mnie terra incognita. Dudek nie odpuszczał, dowiedziała się o tym moja żona, Hania Zembrzuska, i namówiła mnie, żebym spróbował. To spróbowałem.

(…) pracujmy dla śmiechu, ale bądźmy normalni.

Polacy na wszystko narzekają, nic im się nie podoba. Nie dostrzegają wokół siebie dobrego. Ale ja jestem aktorem komediowym od ponad 40 lat – wcześniej byłem może nie tyle tragiczny, ile dramatyczny. I jakoś sobie radzę: od tych 40 lat mam widownię spragnioną radości.

Nigdy nie było mnie łatwo rozbawić. Zawsze najbardziej cieszyły mnie niespodziewane, zaskakujące sytuacje.

Bez względu na kondycję naszego ciała, trzeba korzystać z duszy.

Aktor to nie skrzypce, które im starsze, tym piękniejsze wydają dźwięki.

Czas mnie zmienił. Kiedyś nie umiałem panować nad swoją gwałtownością. Dziś umiem. Kiedyś byłem nadętym sztywniakiem. Dziś jest we mnie sporo luzu i poczucia humoru.

Znam zdolniejszych od siebie, którzy w tym zawodzie nie zrobili kariery, właśnie z powodu braku szczęścia. Można też mieć szczęście, a nie mieć talentu, wówczas jest to tragedia.

Jestem bardzo zaniepokojony rozprzestrzenianiem się broni, faktem, że tak wielu ludzi w Stanach Zjednoczonych nosi broń. To oczywiście w znacznym stopniu przyczynia się do problemów z przestępczością, które mamy. Jestem pewien, że w Stanach Zjednoczonych należy wzmocnić przepisy dotyczące broni.

Myślę, że amerykańskie filmy cierpią teraz z powodu nadmiernej skali. Wiele z filmów, które teraz oglądamy, bardziej przypomina gry wideo niż historie o ludzkim życiu i związkach. Dwunastolatkowie i dwudziestolatkowie są prawdopodobnie największą siłą ekonomiczną w amerykańskim biznesie filmowym. Nie jestem zbyt nostalgiczną osobą, ale lubię dobrą historię.

Nie spodziewałem się tego poziomu uwielbienia, który stanął mi na drodze. Chciałem jedynie zarabiać na życie grając regularne role w serialach telewizyjnych.

Utrata anonimowości to coś, na co nikt nie da rady cię przygotować. Kiedy tak się stało, zdałem sobie sprawę, że straciłem jedną z najcenniejszych rzeczy w życiu. Do dziś nie jestem z tego zadowolony.

To mało znany fakt, ale chciałem, żeby Han Solo zginął pod koniec Gwiezdnego wojny: Część VI - Powrót Jedi (1983). Myślałem, że doda to /filmowi/ większej wagi i rezonansu. Jednak George Lucas myślał inaczej. Nie chciał żeby mnie zabiły te pluszowe misie.

Starość dopada cię wtedy, gdy większość ludzi w twoim notatniku z adresami to lekarze.

Przede wszystkim ludzie bez poczucia humoru są potwornie nudni.

Powtórzę jednak: nie czuję się na siłach i chyba nie mam zbyt wielkiej ochoty oceniać własnych filmów. To zadanie pozostawiam innym.