Cytaty aktorów, aktorek

Moją miłością jest Maryja Panna. Bo kocham tę Kobietę, kocham wszystko, co zrobiła. A Ona przynosi mi ulgę, daje mi towarzystwo, którego nie mam. Zawsze jest ze mną. Słucha mnie i wspiera.

Realizacji filmu trzeba się całkowicie poświęcić, dlatego tak ciężko pracuję. Zawsze mówię młodym aktorom by przejmowali kontrolę. To nie takie trudne.

Na planie czasem udaję wyższego niż jestem w rzeczywistości. Cała reszta jest prawdziwa.

Może jestem trochę ryzykantem, ale uwielbiam takie wyzwania.

Miałem 18 lat kiedy po raz pierwszy zobaczyłem Siedmiu samurajów Akiry Kurosawy. Już po 30 sekundach, zdałem sobie sprawię, że to to nie był zwykły film, to było zjawisko. Lata później przeczytałem kodeks Bushido. Przekazał mi wiedzę o wielu sprawach do których trzeba dążyć w swoim życiu, takich jak: lojalność, współczucie, odpowiedzialność, umiejętność patrzenia wstecz swojego życia i branie odpowiedzialności za swoje czyny. Jestem zafascynowany samurajami i ich kodeksem – i to właśnie jest jeden z wielu powodów dla których zdecydowałem się wystąpić w Ostatnim samuraju.

Jestem scjentologiem, zależy mi na tym, aby dzięki mojej pracy, dzięki temu, co robię, inni mogli poczuć się lepiej. Nigdy nie przyszłoby mi do głowy, aby celowo popsuć komuś nastrój, aby kogoś ośmieszyć. Jeżeli natomiast ktoś czerpie z takich rzeczy przyjemność, to przepraszam, ale ja tego po prostu nie rozumiem. Nie dogadamy się.

Jestem bardzo zadowolony z mojego życia, mam szczęśliwą rodzinę i pracę, którą kocham. Ale nie mogę powiedzieć, że czuję się spełniony, bo to oznaczałoby, że przestałem się rozwijać, a tego nie chcę.

Gdy byłem młodym aktorem, ludzie często próbowali zdefiniować kim jestem, choć sam tego nie wiedziałem. Ale ciągle pamiętam że myślałem sobie „Kocham to, co robię, i mam nadzieję, że będę mógł to robić wiecznie”.

Ciężko pracowałem, by wypaść jak najlepiej. Dziś Mission Impossible to już trochę klasyka.

Chciałbym częściej występować w komediach. Najlepiej romantycznych. Zdecydowanie

Szanuję wiarę ludzi, ale nie szanuję manipulacji tą wiarą w celu wywołania strachu, i objęcia kontroli.

Zawsze mówię "Nie wierzę w Boga, wierzę w Al Pacino" - i to prawda. Jeśli kiedykolwiek dostanę telefon z pytaniem „Chciałbyś pracować z Pacino?” to zwariuję.

My, aktorzy, zawsze mówimy, jak trudna i wymagająca fizycznie była rola. Ale bez przesady, to tylko film.

Wszystkie dobre filmy są oparte na tym, jak historia została opowiedziana. Nie da się dobrego filmu zrobić ze złym scenariuszem, to na pewno, nieważne kto to robi.

Cała ta praca, którą zwykle wykonuję: wyobrażanie sobie przeszłości, okoliczności postaci, w tym przypadku jej nie wykonałem. Wszyscy widzieliśmy go jako siłę natury, ucieleśnienie przemocy.

Tak bardzo boimy się mówić o śmierci, że pozwalamy ludziom umierać w ciszy. Dobrze jest /o tym/ rozmawiać publicznie.

Mieszkam w Hiszpanii. Oskary to coś, co jest w telewizji w niedzielę wieczorem, w zasadzie bardzo późno w nocy. Nie oglądasz, po prostu czytasz wiadomości, aby zobaczyć, kto wygrał, a kto przegrał... Nagroda jest ważna, aby przyciągnąć ludzi do kina. To jedyne, i główne znaczenie jakiejkolwiek nagrody.

Jestem zakochany w mojej nauczycielce angielskiego. Wiele lekcji mieliśmy w łóżku.

Filmu się bałem, ja się nie nadaję do filmu.

Po opadnięciu kurtyny jest taki smutek przez chwilę, nawet przez długą chwilę, że już publiczność wyszła, że już nie słucha, nie patrzy. [...] Potem człowiek wychodzi na ulicę w brutalną rzeczywistość, i oczywiście zapomina o wszystkim.