Cytaty Rzymian

Nasze życie jest takim, jakim uczyniły je nasze myśli.

Należy odczuć, jakiego świata jesteś cząstką.

Najważniejsza jest prostota.

Najtrudniej dotrzeć do siebie samego.

Możesz zacząć życie nowe. Jeszcze raz przyjrzyj się sprawom tak, jak zwykłeś to czynić. Na tym bowiem polega odrodzenie życia.

Ludzie, którzy pragną się jeden nad drugim wywyższyć, przed sobą wzajem się poniżają.

Kiedy wady innych sprawiają ci przykrość, spójrz na siebie i zastanów się nad twoimi własnymi. Zajmując się nimi, zapomnisz o złości i nauczysz się żyć mądrze.

Każdą pracę wykonuj, jakby miała ona być ostatnią w życiu.

Jeśli życzliwość jest szczera i nieobłudna, to jest niezwyciężona.

Jeden jest wszechświat, a składa się nań wszystko, i Bóg jeden we wszystkim, i prawda jedna.

Jako cesarz jestem pierwszy w Rzymie, jako człowiek jestem równy wszystkim ludziom na świecie.

Jakże łatwo odtrącić od siebie i odepchnąć wszelkie wyobrażenia niepokojące i niestosowne i natychmiast uzyskać pogodę ducha.

Jak wielki spokój zyskuje ten, kto nie baczy na to, co bliźni mówi, czyni lub myśli, ale na to tylko, co sam robi, by było sprawiedliwie i zbożnie. Wszystko bowiem, cokolwiek czynię sam, czy z pomocą obcą, powinno jeden tylko cel mieć na oku: pożytek i korzyść społeczną.

Długość życia ludzkiego – to punkcik, istota – płynna, spostrzeganie – niejasne, zespól całego ciała – to zgnilizna, dusza – wir, los – to zagadka, sława – rzecz niepewna.

Człowiek tyle jest wart, ile warte są sprawy, którymi się zajmuje.

Co za moc ma człowiek! Czynić to tylko, co zasłuży na pochwałę Boga, i wszystko przyjmować, co mu przeznaczy Bóg!

Co nie jest użyteczne dla roju, nie jest też z pożytkiem dla pszczoły.

Cała bowiem ziemia – to punkcik, a w niej jakimże kącikiem część zamieszkana.

Budząc się rano, pomyśl jaki to wspaniały skarb żyć, oddychać i móc się radować.

Boże, daj mi pogodę ducha, abym
godził się z tym, czego zmienić nie mogę,
odwagę, abym zmieniał to, co zmienić
mogę, i mądrość, abym zawsze potrafił
odróżnić jedno od drugiego.