Cytaty Amerykanów

Filmy poruszają nasze serca, pobudzają naszą wizję i zmieniają sposób, w jaki postrzegamy rzeczy. Zabierają nas w inne miejsca. Otwierają drzwi i umysły. Filmy to wspomnienia naszych czasów, musimy utrzymać je przy życiu.

Nie oglądam ich. Próbowałem, ale to nie jest kino. Są dobrze zrobione, aktorzy dają z siebie wszystko biorąc pod uwagę okoliczności, ale najbliżej im do parków rozrywki. Nie jest to kino, w którym istoty ludzkie starają się przekonać emocjonalne i psychologiczne doświadczenia innych istot ludzkich.

Prawie nic nie można teraz mówić o mniejszościach. Bardzo trudno jest w ogóle otworzyć usta.

Nowy Jork to jeden wielki tygiel, w którym od zawsze było miejsce na wszystko.

(…) mam wrażenie, że początki amerykańskiego państwa to epizod do tej pory spychany na margines. Przez całe dziesięciolecia zbywano ten temat milczeniem. Zupełnie jak w rodzinie, która ukrywa jakąś wstydliwą tajemnicę z przeszłości. Są sprawy, o których nie mówimy, są ludzie, do których się nie odzywamy. Mam jednak wrażenie, że sytuacja się powoli uspokaja, normalizuje. O pewnych rzeczach wolno już opowiadać.

Kino to sprawa tego, co jest w kadrze i poza nim.

Harvey Weinstein często żartuje, że dla niego wymarzony film to taki, który można by wprowadzić na ekrany w sekundę po nakręceniu ostatniego ujęcia.

Grzechów nie odkupuje się w kościele, ale na ulicy i w domu…

Gangster nie jest człowiekiem społecznie akceptowanym. Z kolei ktoś, kto zarabia fortunę dzięki istniejącemu systemowi, nie przebierając w środkach, jest OK.

Dla człowieka to jeden mały krok, dla ludzkości skok ogromny.

Houston, tu Baza Spokoju. „Orzeł” wylądował.

Myślę, że lecimy na Księżyc, ponieważ w naturze człowieka leży stawianie czoła wyzwaniom.

Autopilot prowadził nas do bardzo dużego krateru, mniej więcej wielkości dużego stadionu piłkarskiego, ze stromymi zboczami krateru, pokrytymi bardzo dużymi skałami wielkości samochodu. Nie było to miejsce, w którym chciałbym wykonać pierwsze lądowanie.

Przyjaciele i współpracownicy nagle spojrzeli na nas, potraktowali nas trochę inaczej niż miesiące czy lata wcześniej, kiedy razem pracowaliśmy. Nigdy tego do końca nie rozumiałem.

Horyzont wydaje się całkiem blisko, ponieważ krzywizna jest o wiele bardziej wyraźna niż tutaj na Ziemi.

W świetle słonecznym to wspaniała powierzchnia.

Istniała wielka niepewność co do tego, na ile dobrze będziemy w stanie chodzić /po Księżycu/ w naszym nieporęcznym skafandrze ciśnieniowym.

To było wyjątkowe i niezapomniane przeżycie, ale trwało zaledwie chwilę, ponieważ mieliśmy dużo pracy do wykonania. Widoki były po prostu nadzwyczajne.

Nie jesteśmy tu sami.

Wraz z tym, jak Twitter dąży do podniesienia poziomu dziennikarstwa obywatelskiego, elita mediów będzie robić wszystko, aby temu zapobiec.