Cytaty Amerykanów

Moje ciało jest moją sztuką, a także narzędziem, którego używam do zarabiania pieniędzy.

Jestem aktorką. Jestem artystką. Jestem córką. Jestem siostrą. Jestem partnerem. Mam przeszłość, z która niektórym ludziom może się nie podobać, ale to nie definiuje tego, kim jestem.

Nie chcę oddzielać tego od sztuki, ponieważ dla mnie to jest sztuka. Myślę, że wiele osób nie patrzy na to w ten sposób, ale ja tak. Więc teraz chcę mieć wszystko w swoich rękach.

Nie żałuję większości rzeczy, które zrobiłam w życiu, więc tak naprawdę nie mam żadnych poważnych żalów. Ale powiem tak, jest mnóstwo ludzi, których o których chciałabym zapomnieć. To rodzaj syndromu Los Angeles.

Upowszechnianie edukacji to wysiłek bliski memu sercu. Analfabetyzm przyczynia się do ubóstwa; zachęcenie dzieci do sięgnięcia po książkę to podstawa.

Kiedy byłam dzieckiem, czytanie było dla mnie bardzo ważne. To było dla mnie bardzo inspirujące. Chodziłam do szkoły, w której do tego nie zachęcano, ale zachęcali do tego moi rodzice, i to w części uczyniło mnie tym, kim jestem.

Ze wszystkich facetów ten jest jej ulubionym, bo tylko on myśli w taki sam sposób jak ona. Tylko on wierzy, że seks i przemoc to dwie strony tego samego medalu; nie tylko w to wierzy, ale też postępuje zgodnie z tą zasadą.

Wielkich rzeczy w biznesie nigdy nie dokonuje jedna osoba. Wykonuje je zespół ludzi.

Nie da się połączyć kropek patrząc w przyszłość; można je połączyć tylko patrząc wstecz. Musisz więc ufać, że kropki w jakiś sposób połączą się w przyszłości. Musisz w coś wierzyć - w swoje jelita, przeznaczenie, życie, karmę, cokolwiek. To podejście nigdy mnie nie zawiodło i odmieniło całe moje życie.

Technologie tak jakby zawierają się w cyklach. Mają swoje wiosny, lata i jesienie, a potem idą na cmentarz. Staramy się wybierać rzeczy, które są na etapie w wiosny, i jeśli wybierze się mądrze, można zaoszczędzić sobie ogromną ilość pracy zamiast próbować zrobić wszystko.

W swoich wczesnych latach, Apple było 90 dni od bankructwa.

Teraz patrzę na ludzi w dłuższej perspektywie. Innymi słowy, jeśli widzę, że coś nie jest zrobione dobrze, moją pierwszą reakcją nie jest to aby rozwiązać problem (...) Raczej co muszę zrobić, aby pomóc osobie, która schrzaniła, aby nauczyła się, zamiast jak rozwiązać problem. Czasami jest to bolesne, a ja nadal mamy ten instynkt, aby rozwiązać problem, ale to patrzenie na ludzi w dłuższej perspektywie jest prawdopodobnie największą rzeczą, która się zmieniła.

Jestem w klubie, który wierzy, że mężczyźni w amerykańskiej kulturze stali się drastycznie sfeminizowani (...) Nie uważam, że bycie brutalem i brak wrażliwości czy szacunku dla kobiet ma - czy kiedykolwiek miał - cokolwiek wspólnego z męskością. Nie uważam też, że aby być w porządku wobec kobiet, powinniśmy się nimi stać. (...) Uważam, że mężczyźni stali się silnie sfeminizowani. W moim życiu jest dużo silnych kobiet, które nie widzą męskości jako oznaki opresji.

Mam potrzebę opowiadania historii. I nigdy nie jestem do końca zadowolony /z rezultatu/.

Wydaje mi się, że każdy rozsądny człowiek musi dostrzegać, że przemoc nie zmienia świata, a jeśli już, to tylko na chwilę.

Istnieją dwa rodzaje przeciwności, z którymi musisz walczyć. Pierwsza to pieniądze, ale to tylko nasz system. Druga to ludzie wokół ciebie, trzeba wiedzieć, kiedy przyjąć ich krytykę, a kiedy powiedzieć „nie”.

Całe moje życie to filmy i religia. Tylko ​​to. Nic więcej.

Jeśli nadal będę kręcił filmy o Nowym Jorku, prawdopodobnie będą one osadzone w przeszłości. Niewiele wiem o „Nowym” Nowym Jorku. To nie tak, że jestem przeciw współczesnemu kinu. Ogólnie jestem na to otwarty, ale nowe kolory miasta, nowy Times Square, trochę mnie szokują. Chyba utknąłem w zakrzywieniu czasu.

Nie ma czegoś takiego jak bezsensowna przemoc. Miasto Boga (2002 r.), czy to bezsensowna przemoc? To rzeczywistość, to prawdziwe życie, ma to związek z ludzką kondycją. Będąc zaangażowanym w chrześcijaństwo i katolicyzm, kiedy byłem bardzo młody, miałem tę niewinność, nauki Chrystusa. W głębi duszy chce się myśleć, że ludzie są naprawdę dobrzy, ale rzeczywistość to przerasta.

Młodszym filmowcom i studentom zawsze powtarzam: róbcie to tak, jak kiedyś malarze... Studiujcie starych mistrzów, wzbogacajcie swoją paletę, rozwijajcie płótno. Zawsze jest o wiele więcej do nauczenia się.