Cytaty Amerykanów

Skoro Alex Cię wybrał, powinnaś wierzyć, że i ja Ciebie wybrałam.

Mówiła o Bogu tak naturalnie, jak o przyjacielu, a nie w kaznodziejski, irytujący sposób, który przeważnie mnie odstręcza.

Świat byłby nudny bez paru sekretów.

(...) A prawda jest taka, że świat jest okrutny dla wszystkich z nas. Życie nigdy nie było i nie będzie łatwe. I gdybyś zdobyła się na szczerość wobec samej siebie, zrozumiałabyś, że nie jesteś wyłącznie ofiarą.

Moja mama mówiła, że jeśli kiedykolwiek wyjdę za mąż, powinnam poślubić kogoś kto kocha mnie bardziej niż ja Jego.

Staję się potężnym statkiem prującym fale, silnym, nieustraszonym, a ona jest moim żaglem.

Niektórym ludziom bardzo przeszkadza cisza: uważają ją za pustkę, którą trzeba czymś wypełnić...

Ważne, by pamiętać, że zawsze po rozpaczy może nastąpić radość.

Młodość mami obietnicą szczęścia, lecz potem człowiek zderza się ze smutną rzeczywistością.

Najprędzej można kogoś spotkać, kiedy człowiek najmniej się tego spodziewa.

W naszych pocałunkach było coś pięknego, coś delikatnego i dobrego, i to wystarczyło. Im częściej to robiłem, tym lepiej zdawałem sobie sprawę, że Jamie była przez całe swoje życie źle rozumiana, nie tylko przez mnie, ale przez wszystkich.

(...) los jest nieprzewidywalny i straszny i wszystko, co dobre, może w jednej chwili runąć niczym domek z kart.

I przekonałem się o czymś, co jest oczywiste dla małego dziecka. Że na jedno życie składa się mnóstwo malutkich żyć, każde mieszczące się w ramach jednego dnia. Że każdy dzień winno się spędzać na poszukiwaniu piękna w kwiatach i poezji, rozmowach ze zwierzętami. Że nic nie dorówna godzinom poświęconym na marzenia ani zachodom słońca, lekkiemu podmuchowi wiatru. Przede wszystkim jednak przekonałem się, że życie polega na siedzeniu na ławeczce nad prastarą rzeką, z ręką na kolanie mojej żony, i czasem, w dobre dni, na zakochaniu się.

Dziecko zmienia twoje życie jak nic innego. Jest czymś najtrudniejszym i najlepszym, co cię spotkało...

Nauczyłeś mnie, że można żyć dalej bez względu na rozpacz i żal.

Życia nie można mierzyć jego ostatnimi latami.

Minęło odtąd czterdzieści lat i wciąż pamiętam dokładnie tamten dzień. Jestem może starszy i mądrzejszy, przeżyłem może od tamtej pory zupełnie inne życie, wiem jednak, że kiedy nadejdzie w końcu mój czas, wspomnienie tego dnia będzie ostatnim obrazem, jaki pojawi się pod moimi powiekami.

Patrzył na nią, świadom, że jest w niej zakochany.
Przyciągnął ją do siebie i pocałował pod gwiazdami,
myśląc jakim jest szczęściarzem, że ją znalazł.

Rozumiem, że miłość i tragedia idą w parze, bo jedna nie istnieje bez drugiej, a jednak zastanawiam się, czy bilans jest sprawiedliwy.

Wierzę, że Bóg ci podpowie. Ale musisz zdawać sobie sprawę, że niekiedy trzeba czasu, aby zrozumieć, czego od nas oczekuje. Tak często bywa. Zwykle głos Boga to zaledwie szept i musisz bardzo uważnie słuchać, aby go pochwycić. Innym razem jednak podpowiedź jest oczywista i rozlega się głośno jak dzwon kościelny.