Więc kocham twą "urodę złą",
Jak matkę niedobrą - dziecię,
Kocham twych ulic szarzyznę mdłą,
Najdroższe miasto na świecie!

(…) pojechaliśmy na cmentarz, na kwatery „Zośki” i „Parasola”. I tam spotkaliśmy siwego pana, to jedno z najbardziej traumatycznych przeżyć w moim życiu. Stał i sam dla siebie robił listę poległych dziewczyn. Opowiadał beznamiętnym tonem, jak wyglądały, opisując ich kolor oczu, włosów, urodę, charakter. Potem mówił, że znaleźli jej szkielet na Długiej, tam, gdzie zginęła. Mówił to z autentycznej potrzeby, to w nim siedziało i musiał wyrzucić to z siebie. Potem w domu oglądałem transmisję tej inscenizacji z aktorami wchodzącymi do kanału. Między autentycznym przeżyciem a szopką wokół przeżycia było to, co mnie uwiera. Wszystko, co jest machaniem sztandarem czy hasłem patriotyzmu, jest sztuczne.

I w Polsce wszystko można! Księdza można obrazić, można kłamać, manipulować, biskupa można obrazić. Krzyż można obrazić, sponiewierać, Matkę Bożą można sponiewierać... Na ponad 90 procent katolików! Gdzie są ci parlamentarzyści!? Gdzie są te samorządy?! Wybieraliście ich! Gdzie są ci rządzący?! Przecież to Polska, nie prywatne ranczo! A rządzący to zgraja jakichś bandytów. Trzeba bronić Kościoła! naprawdę patrzmy na fakty!

Kocham pracę, stanowi dla mnie wartość samą w sobie. Nie pracuję dla pieniędzy.

Szczęście dla mnie to poczucie, że żyję na całość, kocham na full, pracuję na full i odpoczywam na full. Szczęście to także poczucie, że mogę coś po sobie zostawić.

Ona jest nie tylko piękna, ale także rozumiemy się bardzo dobrze i głęboko. Kocham ją ponad wszystkio, jest kobietą mojego życia, spełnieniem snów.

Ciężko w mojej pracy znaleźć nowych przyjaciół ponieważ zawsze zastanawiam się nad ich motywacjami. Nawet jeżeli tego w sobie nie lubię, mam tendencję do ostrożności w dobieraniu nowych przyjaciół. Ludzie których znam są z czasów kiedy zaczynałem karierę lub z koledżu kiedy mój sukces nie grał żadnej roli. To są przyjaciele których kocham i którym ufam. Chciałbym być bardziej otwarty na ludzi ale to jest trudne.

Gdy przed laty zaproponowano mi udział w Cassino Royale, wyraziłam zainteresowanie, pod warunkiem że to ja zagram Jamesa Bonda.

Myślę więcej o śmierci niż inni ludzie, prawdopodobnie dlatego, że kocham życie bardziej niż oni.

Kocham każdy aspekt tworzenia filmów i zdaje się, że poświęciłem temu życie.

Uwielbiam bić ludzi, kocham to.