Cytaty polskich poetów

Umarł, choć był z tych, co śmiercią gardzą.

Ziemia - to plama na nieskończoność błękicie; ciemna gwiazda, w słonecznych gwiazd świcie, grób odwieczny potomków Adama

Tu pierwszy zginę, jeśli niebo się zawali.

Daj życiu duszę i cel duszy wyprorokuj...Jedną myśli wielką roznieć niechaj pali żarem.

Ducha w ręce twoje
twe usta w ducha mego

A gdy spojrzysz iskrami twych oczu - szaleję!

Cierpienie myśli jest kolącym ostem,
Lecz rzeczywistość...o! ta jak żelazo
Rani, zabija...

Jam bezsilny! nie mogę, jak Edyp zabójca, rozwiązać wszystkich sfinksów zagadki na świecie; rozmnożyły się sfinksy (...) świat się nie rozszerzył, ale zyskał głębi...

KSIĄDZ
(...) Teraz, mój synu, przed wieczności drogą
Nié masz co komu przekazać na ziemi?

KORDIAN
Nic.

KSIĄDZ
I nikogo na ziemi?...KORDIAN
Nikogo.


KSIĄDZ
Nie byliż ludzie przyjaciołmi twemi?...KORDIAN
Nikt.

A smutek niby mądra książka w serc żyje, I mówi wiele rzeczy, i człowiek nie gnije

DIABEŁ:
"Zdławiłem cara- i byłbym go dobił,
Lecz tak we śnie do ojca mojego podobny.

O! złota rybko w kryształowej bani,
Tłucz się o twarde brzegi niewidzianych granic;
Mały kryształ powietrza, w którym pluszczesz skrzelą,
Jest wszystkim, a świat cały nicości topielą.

Lecz po śmierci was będzie gniotła niewidzialna,
Aż was, zjadacze chleba - w aniołów przerobi.

(...) człowiek smutny jest aniołem.

Jedną myśl wielką roznieć,
niech się pali żarem, A stanę
się tej myśli narzędziem,
zegarem. Na twarzy ją
pokażę, popchnę serca
biciem, Rozdzwonię
wyrazami, i dokończę
życiem.

Jam jest posąg człowieka na posągu świata.

Trzeba mi nowych skrzydeł, nowych dróg potrzeba.

Nie mów, że człowiek szczęśliwy — aż skona.

Zazdroszczę tej, co dzisiaj rano
Mną była.

Jam się w miłość nieszczęsną całym sercem wsączył...