Cytaty polskich pisarzy fantasy

Lepiej zaliczać się do niektórych, niż do wszystkich.

Coś się kończy, coś się zaczyna.

Bo w każdym z nas jest Chaos i Ład, Dobro i Zło. Ale nad tym można i trzeba zapanować. Trzeba się tego nauczyć.

Błędy też się dla mnie liczą. Nie wykreślam ich ani z życia, ani z pamięci. I nigdy nie winię za nie innych.

Wojny prowadzi się z dwóch powodów. Jednym jest władza, drugim pieniądze.

Paskudny otacza nas świat. Ale to nie powód byśmy wszyscy paskudnieli.

Znam takie, które ładniej odmawiają niż ona daje.

Skojarzenia są obrazem duszy.

Najbardziej brakowało mi twojego milczenia.

Miecz przeznaczenia ma dwa ostrza. Jednym jesteś ty. Drugim zaś śmierć.

Prawda jest okruchem lodu.

A co to byłaby za miłość, gdyby kochającego nie było stać na trochę poświęcenia.

Nigdy nie ma się drugiej okazji, żeby zrobić pierwsze wrażenie.

Nie zabija się legendy.

Cóż, takie czasy. Stworzenia, które wy zwykliście zwać potworami, od pewnego czasu czują się coraz bardziej zagrożone przez ludzi. Nie dają już sobie rady same. Potrzebują obrońcy. Takiego... wiedźmina.

Cnota jest w dzisiejszych czasach rzadsza niż skalny smok.

Niejasnych zadań, nie da się jasno wykonać.

Ludzie (...) lubią wymyślać potwory i potworności. Sami sobie wydają się wtedy mniej potworni (...) Wtedy jakoś lżej im się robi na sercu. I łatwiej im żyć.

O miłości wiemy niewiele. Z miłością jest jak z gruszką. Gruszka jest słodka i ma kształt. Spróbujcie zdefiniować kształt gruszki.

Zło to zło. Mniejsze, większe, średnie, wszystko jedno, proporcje są umowne a granice zatarte (...), jeżeli mam wybierać pomiędzy jednym złem a drugim, to wolę nie wybierać wcale.