Cytaty pisarzy

Ludzie potrafią się ze sobą zaprzyjaźnić ot tak, na jakiś czas, zwłaszcza jeśli spotkają się na drodze pośrodku niczego.

W wieku czternastu lat obiecać coś jest jeszcze łatwiej, niż się spocić.

Wraz z upływem czasu umysł wzmacnia swoje siły obronne; myślę, że jednym z powodów, dla których istnieje tak mało przekonujących dowodów na istnienie różnych fenomenów psychicznych, jest to, że we wspomnieniach nieświadomie staramy się zmieniać i prostować rzeczywistość. Odrobina oszustwa jest znacznie lepsza niż mnóstwo szaleństwa.

Mam wrażenie, że nieboszczycy (...) Stają się zwyczajnie ciężsi niż za życia, a zarazem więcej dla nas znaczą.

- Zbieg okoliczności i szczęśliwy traf to słowa, którymi ludzie małej wiary opisują Bożą wolę (...).

Samotne, piękne miejsce, lecz nikt, jak sądzę, objąć się tu nie chce.

Miłość wprawia ten świat w ruch...zawsze tak myślałam...to jedyna rzecz pozwalająca mężczyźnie i kobiecie nie poddać się grawitacji...która zawsze...ściąga ich do ziemi

Promieniując ciepłem niczym lodówka zapakowana lodem.

Wokół panowała głucha, grobowa, zawiesista cisza. Taką ciszę słyszeliby w trumnach zmarli, gdyby mogli cokolwiek słyszeć.

(…) każda powieść stanowi przyznanie się do winy kogoś, kto absolutnie niczego złego nie popełnił.

Gdyby tylko nadszedł dzisiaj [Dzień Sądu] i gdyby Jezus zstąpił z niebios nie jako Dobry Pasterz z jagnięciem na ręku, ale z głazem w dłoniach, żeby zmiażdżyć szyderców i prześmiewców, wyrwać zło z korzeniami i zniszczyć je - Jezus straszliwy, wymierzający krwawą sprawiedliwość.
I gdyby tylko ona mogła być Jego mieczem i Jego ramieniem.

[...] najważniejsze było to, że muzyka wypełniała wyrwę we mnie. Była samoistnym bytem, prawdą emocjonalną. Grając, znów czułem się jak człowiek.

...życie pozbawione książek jest puste, a życie bez poezji to już...To jak życie bez obrazów, nie sądzisz? Czy sądzisz? Jak sądzisz?