Cytaty polskich pisarzy

Skojarzenia są obrazem duszy.

Najbardziej brakowało mi twojego milczenia.

Miecz przeznaczenia ma dwa ostrza. Jednym jesteś ty. Drugim zaś śmierć.

Prawda jest okruchem lodu.

A co to byłaby za miłość, gdyby kochającego nie było stać na trochę poświęcenia.

Nigdy nie ma się drugiej okazji, żeby zrobić pierwsze wrażenie.

Nie zabija się legendy.

Cóż, takie czasy. Stworzenia, które wy zwykliście zwać potworami, od pewnego czasu czują się coraz bardziej zagrożone przez ludzi. Nie dają już sobie rady same. Potrzebują obrońcy. Takiego... wiedźmina.

Cnota jest w dzisiejszych czasach rzadsza niż skalny smok.

Niejasnych zadań, nie da się jasno wykonać.

Ludzie (...) lubią wymyślać potwory i potworności. Sami sobie wydają się wtedy mniej potworni (...) Wtedy jakoś lżej im się robi na sercu. I łatwiej im żyć.

O miłości wiemy niewiele. Z miłością jest jak z gruszką. Gruszka jest słodka i ma kształt. Spróbujcie zdefiniować kształt gruszki.

Zło to zło. Mniejsze, większe, średnie, wszystko jedno, proporcje są umowne a granice zatarte (...), jeżeli mam wybierać pomiędzy jednym złem a drugim, to wolę nie wybierać wcale.

Świat się zmienia, słońce zachodzi, a wódka się kończy.

Później mówiono, że człowiek ten nadszedł od północy od bramy Powroźniczej.

Myśmy są porządni złodzieje, nie jacyś polityczni. Myśmy się na władzę nie zamachiwali. Myśmy ino kradli.

A taka to była spokojna okolica. Nawet skrzaty z rzadka jeno szczały tu babom do mleka.

Żeby umieć kochać, trzeba umieć myśleć.

Trzeba być podobnym, aby się zrozumieć i innym, aby się pokochać. Trzeba być silnym, aby wybaczyć.

Nikt nie zrozumie kobiety... ona sama siebie też nie.