Cytaty amerykańskich pisarzy

Kochać to znaczy zbliżyć się do aniołów tak bardzo, jak to tylko dla nas możliwe.

- Nie ruszaj się z miejsca, Jaime Rosalesie.
- Dlaczego? - zapytał podejrzliwie Jaime.
Mark podszedł do niego.
- Żebym mógł spuścić na ciebie grad ciosów.

Nigdy nie zrozumie rannych ptaszków, zwłaszcza tych, którzy funkcjonują bez zastrzyku kofeiny.

- Nie obchodzi mnie ryzyko.[...] Pozwól mi iść. Ty zostaniesz.
- Jasne, a Jace w ogóle nie uzna tego za dziwne. Po prostu mu powiesz, że zawsze byłeś w nim skrycie zakochany i nie możesz znieść rozłąki.

Jocelyn naprawdę była zadowolona czy tylko uśmiechała się mimo cierpienia?

Krew popłynie ulicami tego miasta. Świat spłonie. Wszystko, co znasz zostanie zniszczone. A my powstaniemy z popiołów waszej klęski, jak triumfujący feniks.

- Jedyny sposób, żeby chronić siebie nawzajem, to być ze sobą. Razem stawiać czoło różnym rzeczom. Ufać sobie nawzajem.(...) Powinnam uszanować twoją decyzję. A ty powinieneś szanować moje. Bo będziemy ze sobą bardzo długo, a to jedyny sposób, żeby nam wyszło.
- I uświadomiłem sobie, że razem zawsze jest nam lepiej.

To, co ich łączyło, nie było zwyczajne i nie podlegało normalnym regułom związków i zerwań. Należeli do siebie całkowicie, i mieli należeć zawsze, po prostu.

Bo świat nie jest podzielony na wyjątkowych i zwyczajnych. Wszyscy mają potencjał.

- Wie pani, czym są więzy rodzinne-odezwał się w końcu Jace. - Pętają jak winorośl. A czasami zaciskają się tak mocno, że mogą zabić.

- A jesteś? - zapytał Simon. [...] - To znaczy, niewiadomą.
- Wprost przeciwnie. Jestem solidnym, przewidywalnym człowiekiem w średnim wieku.
- Tyle że raz w miesiącu zamieniasz się w wilka i polujesz na różne stworzenia. - zauważyła Clary.
- Mogło być gorzej. - skwitował Luke. - Mężczyźni w moim wieku są znani z tego, że kupują drogie sportowe samochody i sypiają z supermodelkami.
- Masz dopiero trzydzieści osiem lat. - zaprotestował Simon. - To nie jest średni wiek.
- Dziękuję, Simonie. Jestem ci wdzięczny. - Luke otworzył pudełko z pizzą, zobaczył, że jest puste, i zamknął je z westchnieniem. - Choć zjadłeś całą pizzę.
- Tylko pięć kawałków. - obruszył się Simon, balansując niebezpiecznie na dwóch nogach krzesła.
- A jak myślisz, ile kawałków ma pizza, idioto? - warknęła Clary.
- Mniej niż pięć to nie posiłek, tylko przekąska. - Simon spojrzał z obawą na Luke'a. - Czy to oznacza, że zmienisz się w wilka i mnie zjesz?
- Z pewnością nie. [...] Byłbyś żylasty i twardy.
- Ale koszerny.
- Z pewnością napomknę o tobie żydowskim likantropom.

-To nie świat jest słaby i zepsuty, tylko ludzie-odparowała Clary.-I zawsze tacy będą. Świat po prostu potrzebuje dobrych ludzi, żeby zrównoważyli zło.

Nie sądziła, żeby ktoś rozumiał jej palącą potrzebę odkrycia kim jest.

Chociaż jesteś słaby, dalej możesz płonąć.

- ...Wszyscy myśleliśmy, że umrzesz we śnie.(...)
- Przykro mi, że was rozczarowałam.

- Zostawiłaś mnie-przypominał Magnus.-Najpierw traktowałaś mnie jak zabawkę, a potem rzuciłaś. Gdyby miłość była pokarmem, umarłbym z głodu na ochłapach, które od ciebie dostawałem.

- On jest tobą zafascynowany-ciągnęła królowa. - Ale czy cię kocha? (...)
- Tak, kocha.
- A pragnie ciebie? Bo miłość i pożądanie nie zawsze są tym samym.

Jeśli ich pierwszy pocałunek w wodzie był czymś w rodzaju eksplozji, ten przypominał wybuch supernowej.

- Dobre posunięcie z tymi komplementami - powiedział Will, kiedy wyszli z kuchni. - Teraz Agatha na pewno panią polubi. Nie jest dobrze, kiedy Agatha kogoś nie lubi. Wrzuca wtedy kamyki do owsianki.

Głos krwi brata twego woła do mnie z ziemi.