Cytaty muzyków

Po czterdziestce człowiek wie,
Na co stać go, na co nie,
Co jest dobre, a co złe,
Po czterdziestce człowiek wie!

Gdybym miał gitarę
To bym na niej grał
Opowiedziałbym o swej miłości
Którą przeżyłem sam.

Na zewnątrz mgła, tylko ziąb i deszcz
A dla mnie świat w ciepłym świetle świec
Powietrze ma elektryczny smak
Chciałbym tak trwać nawet tysiąc lat

Wreszcie dojrzałem do tego, żeby realizować się jako ojciec. Męczy mnie to, że mając prawie 60 lat, nadal pławię się w tym całym show-biznesie, a duża część życia jest gdzie indziej.

Miłość jest dziś moją główną podporą. Ja mam w tym związku coraz mniej do powiedzenia. Wszyscy w domu zwracamy się do niej per „pani Kierowniczko”. Nie zawsze tak było. Kiedy ją poznałem, pracowała w Chicago jako barmanka. Chciałem ją ochronić, żeby nie znalazł się jakiś dobry wujek, który obieca jej złote góry, a potem wykorzysta. Traktowałem ją jako swój kwiatuszek trzymany pod kloszem. Dziś te role się odwróciły.

Nie idź przez życie, rośnij wraz z życiem.

Wiele lat temu musiałem się pogodzić z tym, że nie jestem zbyt elokwentny, jeśli chodzi o wyrażanie tego, jak się czuję. Moja muzyka robi to za mnie, naprawdę.

Życie jest snem dla mądrych, grą dla głupców, komedią dla bogatych, tragedią dla biednych.

Pracuj ciężko, bądź miły, a zaczną się wydarzać niesamowite rzeczy.

Mimo że byłem bardzo nieśmiały, odkryłem, że z nową tożsamością mogę wyjść na scenę.

To dziwne, ale nawet kiedy byłem dzieckiem, pisałem o „starych i innych czasach”, jakbym miał za sobą wiele lat.

Zmień się, zanim zostaniesz do tego zmuszony.

Jestem ogromnie intuicyjny. Zawsze myślałem, że jestem intelektualistą w tym, co robię, ale zdałem sobie sprawę, że absolutnie nie mam pojęcia, co robię przez połowę czasu, że większość rzeczy, które robię, są całkowicie intuicyjne.

Często zmieniam zdanie. Zwykle nie za bardzo zgadzam się z tym, co mówię. Jestem okropnym kłamcą.

Jestem gwiazdą w proszku. Po prostu dodaj wodę, i zamieszaj.

Skonfrontuj się z martwym ciałem chociaż raz. Całkowita absencja życia jest najbardziej niepokojącą i wyzywającą konfrontacją, jaką kiedykolwiek doświadczysz.

Zawsze miałem wstrętną potrzebę bycia kimś więcej niż człowiekiem. Jako człowiek czułem się bardzo, bardzo mały. Pomyślałem: „Pieprzyć to. Chcę być supermanem”.

Znajduję wolność jedynie w sferze własnej ekscentryczności.

Nie mogłem sobie wyobrazić, że istnieją jeszcze połacie nietkniętej, dzikiej przyrody. To, co pojawiało się przed moimi oczami, przypominało przenikanie do innych czasów, innego świata (…). I wyjątkowo dziwnie było siedzieć w pociągu, który sam w sobie jest wytworem współczesnej technologii, i przemierzać miejsca tak naturalne i niezniszczone przez człowieka.

Działacze PIS są jak robaczki świętojańskie. Potrzebują ciemności żeby świecić.