Cytaty hiszpańskich filozofów

Błądzić jest rzeczą ludzką.

Ani niemowlęta, ani dzieci, ani chorzy umysłowo nie lękają się śmierci, więc najbardziej haniebnym jest, gdy rozum nie zapewnia takiego spokoju, jaki daje brak rozumu.

Żyj z ludźmi, jakbyś był widziany przez Boga. Z Bogiem rozmawiaj, jakbyś był słuchany przez ludzi.

Dobrze jest być sławnym, ale pewniejsze jest mieć pieniądze.

Język ludu jest święty.

Dwie rzeczy dają duszy największą siłę: wierność prawdzie i wiara w siebie.

Temu, kto nie wie, do jakiego portu zmierza, nie sprzyja żaden wiatr.

Szczęście nie tylko samo jest chciwe, ale wystawione jest na chciwość cudzą.

Niektóre lekarstwa są bardziej niebezpieczne niż choroba.

Człowiek dla człowieka winien być rzeczą świętą.

Nie ten jest biedny, kto posiada mało, lecz ten, kto stale pragnie mieć więcej.

Dobrem jest nie samo życie, lecz piękne życie.

Życie nie jest romansem, przedstawieniem w teatrze czy działalnością – lecz trudną sytuacją.

Wysublimowana sztuka wyklucza lubieżność.

Trudne jest to, co może być zrobione natychmiast, niemożliwe zaś to, co zajmuje nieco więcej czasu.

Stopy człowieka powinny być wrośnięte w ziemię jego kraju, ale jego oczy powinny uważnie obserwować świat.

Przyjaciele są tą częścią rodzaju ludzkiego, przy której łatwiej być człowiekiem.

Nic nie tchnie taką świeżością jak przedświt i brzask nowego dnia.

Mądrość przychodzi wraz z utratą złudzeń.

Fanatyzm polega na podwojeniu wysiłku, gdy zapomnieliśmy o celu.