Starcie królów

Sztormy przychodzą i odchodzą, fale rozbijają się na brzegu, wielkie ryby pożerają małe, a ja ciągle utrzymuję się na powierzchni.

(...) nigdy nie rób tego, czego chce nieprzyjaciel.

To, że ktoś przysięga, wcale nie znaczy, że mówi prawdę.

Co rano jest nowy dzień, a każdy taki sam jak poprzedni.

- Jeśli wyrżną nas wszystkich, chcę, żeby mój następca wiedział, gdzie i w jaki sposób zginęliśmy.
Na wzmiankę o wyrzynaniu Samwell Tarly zaniemówił. Mormont pochylił się nad stołem.
- Tarly, kiedy miałem połowę twoich lat, pani matka powiedziała mi, że jeśli będę trzymał usta otwarte, łasica pomyśli, że to jej nora, i wlezie mi do gardła. Jeśli masz coś do powiedzenia, powiedz to. W przeciwnym razie, strzeż się łasicy.

Dobra Matko, źródło łaski,
ocal naszych synów z wojny, uchroń ich od strzał i mieczy,
niechaj ujrzą dzień spokojny.
Dobra Matko, siło kobiet,
pomóż córkom przetrwać trwogę,
ugaś gniew i ucisz furię,
wskaż nam wszystkim lepszą drogę.

- I co teraz zrobimy, pani?(...)
- Spełnimy swój obowiązek.

Duchy są wszędzie (...) Nosimy je ze sobą.

Na imię miała Shireen. W następny dzień swego imienia ukończy dziesięć lat i była najsmutniejszym dzieckiem, jakie widział w życiu. Jej smutek jest dla mnie wstydem-pomyślał starzec.

Jego twarz była tak brzydka, że budziła w niej dziwaczną fascynację.

Ocal go, jeśli możesz, i ugaś płonący w nim gniew.

Żelazne Wyspy żyły przeszłością, teraźniejszość była bowiem zbyt rudna i gorzka, by ją znieść.

Człowiek zgadza się z bogiem tak, jak kropla deszczu z burzą.

- Matka mu pozwoliła - zadrwił król. - Nie bądźcie dziecinni.
- Jesteśmy dziećmi - oznajmiła wyniosłym tonem Myrcella. - Mamy prawo być dziecinni.

W ciemnej galerii za wielką komnatą natknęli się na koniuszego Josetha, który był zajęty innym rodzajem jazdy.

- Wiesz, że to nieprawda. – Gendry uśmiechnął się. – Chcesz, żebym ci pokazał kutasa? Nie mam nic do ukrycia. – Masz – palnęła Arya, rozpaczliwie próbując uciec przed tematem kutasa, którego nie miała.
(...) spojrzała na sękaty korzeń u swoich stóp. Zdała sobie sprawę, że to już koniec udawania. Gendry domyślił się prawdy, a nie miała w spodniach nic, co by go przekonało, że się myli.

Jeśli Mur kiedyś upadnie, zgasną wszystkie ognie.

Gorączka bitewna - nie czuje się wtedy ran, bólu pleców od ciężkiej zbroi ani potu zalewającego oczy. Człowiek przestaje czuć, przestaje myśleć, przestaje być sobą. Jest tylko walka, wróg, jeden, a potem drugi, trzeci i czwarty. Wiesz, że oni się boją i są zmęczeni, ale ty nie. Żyjesz, a śmierć jest wszędzie wokół ciebie, lecz ich miecze poruszają się tak powoli, że możesz tańczyć wokół nich ze śmiechem.

Nieśmiały jak dziewica w noc poślubną - zauważył zwiadowca cichym głosem. - I prawie tak samo piękny. Czasami człowiek zapomina, jak wspaniale potrafi wyglądać ogień.

Skończył już szesnaście lat i był dotknięty przekleństwem młodzieńczej pewności siebie, niezmąconej zwątpieniem ani poczuciem humoru, a za to połączonej z arogancją naturalną dla tych, którzy z urodzenia są wysocy, przystojni i jasnowłosi.